2300-letnia maska w jaskini. Sensacyjne odkrycie zmienia historię Ilirów
Archeolodzy prowadzący badania w jaskini Crno Jezero na półwyspie Pelješac w Chorwacji dokonali niezwykłego odkrycia. W jednym z ukrytych fragmentów groty odnaleziono doskonale zachowaną terakotową głowę przypominającą grecką maskę teatralną. Znalezisko ma ponad 2300 lat i może rzucać nowe światło na wierzenia starożytnych Ilirów oraz ich kontakty ze światem greckim.

Artefakt datowany jest na okres między IV a III wiekiem p.n.e. i został odkryty podczas wykopalisk prowadzonych przez archeologów z Dubrovnik Museums. Co ciekawe, gliniana maska jest pusta w środku i posiada niewielki otwór u góry, co sugeruje, że mogła być zawieszona na ścianie jaskini.
Grecka maska w iliryjskim sanktuarium
Badacze uważają, że znalezisko miało związek z rytuałami religijnymi odprawianymi wewnątrz jaskini. Greckie maski teatralne były bowiem silnie związane z kultem Dionizosa, patrona teatru, wina i ekstazy religijnej. To jednak nie jedyny ślad wpływów greckiej kultury odkryty w Crno Jezero.
Już podczas wcześniejszych badań archeolodzy znaleźli fragmenty ceramicznej głowy i części popiersia greckiego bóstwa z okresu klasycznego. Wszystko wskazuje na to, że lokalne społeczności iliryjskie utrzymywały intensywne kontakty handlowe i kulturowe z Grekami zamieszkującymi wybrzeża Adriatyku.
Jaskinia, która zmieniała swoje przeznaczenie
W jaskini odnaleziono również liczne miniaturowe naczynia składane prawdopodobnie jako ofiary. Część z nich pochodziła bezpośrednio ze świata greckiego i obejmowała amfory, misy czy kantarosy używane do picia wina. Badacze podkreślają, że w tamtym czasie takie przedmioty były niezwykle cenne i symbolizowały status społeczny.
Badania wykazały, że jaskinia Crno Jezero pełniła różne funkcje na przestrzeni wieków. W epoce brązu służyła jako schronienie podczas trudnych warunków pogodowych i okresów niepokojów. Później, między około 1012 a 481 rokiem p.n.e., stała się nekropolią wykorzystywaną przez ponad pięć stuleci.
Dopiero po zakończeniu funkcji cmentarnej miejsce zaczęło pełnić rolę iliryjskiego sanktuarium (jest dziś jednym z zaledwie trzech znanych w rejonie Dubrownika), archeolodzy datują ten etap na czas od końca IV wieku p.n.e. aż do połowy I wieku p.n.e.










