Czesi znaleźli prawdziwy skarb. To ślad produkcji pancerza Rzymian

Odkrycia dokonano podczas wykopalisk na odcinku o długości 1,2 km planowanej linii kolejowej między miasteczkami Nezamyslice a Kojetín. Archeolodzy udokumentowali ponad 1000 obiektów, które świadczą o nieprzerwanym zasiedleniu doliny rzeki Hany od wczesnej epoki brązu aż po okres rzymski, kiedy to plemiona germańskie zamieszkiwały tereny położone poza oficjalnymi granicami imperium.

Wśród znalezisk z okresu rzymskiego archeolodzy odkryli niezwykły przedmiot - metalową płytkę kalibracyjną. Narzędzie to, wyposażone w szereg otworów o stopniowo malejącej średnicy, służyło do wyciągania drutów metalowych o precyzyjnej grubości. Ślady rdzy wewnątrz otworów wskazują na wielokrotne użycie.

To narzędzie było niezbędne do produkcji drobnych elementów metalowych m.in. małych kółeczek, które łączono w gęsty splot, tworzący kolczugę - jeden z popularnych elementów rzymskiego wyposażenia wojskowego. Kolczugi były wykorzystywane już w starożytności. Historycy uważają, że Rzymianie tworzyli kolczugę w formie tuniki nazywaną lorica hamata. Był to jeden z podstawowych rodzajów pancerza używany w rzymskiej armii w okresie III w. p.n.e. do IV w. n.e. przez jednostki legionistów, ale też wspierające je oddziały nazywane auxilia

Płytka zostanie poddana analizie spektrometrycznej w celu zidentyfikowania śladów metalu, który był przez nią przetwarzany. Może stanowić bezpośredni dowód, że miejsce wykopalisk stanowiło kiedyś lokalne centrum produkcji dla wojska rzymskiego.

Obok rzymskiego narzędzia archeolodzy odkryli także jeszcze starsze pozostałości z okresu kultury Věteřov, społeczeństwa z wczesnej epoki brązu, znanego z charakterystycznej architektury mieszkaniowej. Wykopaliska ujawniły domy wzniesione na słupach, których ściany pierwotnie pleciono z gałęzi i pokryto gliną. Późniejsze warstwy osadnicze związane z kulturą pól urnowych - społeczeństwem z późnej epoki brązu znanym z rytuałów kremacyjnych - dostarczyły jednego z najbardziej zagadkowych znalezisk na tym stanowisku. Archeolodzy zidentyfikowali cztery formacje zawierające fragmenty ludzkich szczątków. W jednej z nich sześć ludzkich czaszek zostało starannie ułożonych obok siebie w wykopie, co jest bardzo nietypowe. Społeczności z okresu pól urnowych zazwyczaj poddawały zmarłych kremacji, pozostawiając po nich popiół zamiast nienaruszonych kości.

Chociaż poszczególne znaleziska są ważne, prawdziwe znaczenie tego stanowiska archeologicznego wynika z jego ciągłości. Niewiele jest miejsc archeologicznych w Europie Środkowej, gdzie zachowała się tak wyraźna sekwencja osadnictwa, od wczesnych społeczności rolniczych po społeczności pozostające w kontakcie ze światem rzymskim.