Międzygatunkowa miłość. Kobiety H. sapiens i słabość do neandertalczyków
Dlaczego w ludzkim genomie istnieją tzw. neandertalskie pustynie, czyli obszary, gdzie ślady DNA neandertalczyków są niemal niewidoczne? Odpowiedzi może dostarczać nowe badanie zespołu z University of Pennsylvania, opublikowane w czasopiśmie Science.
Naukowcy analizowali genomy 73 kobiet z trzech współczesnych populacji afrykańskich, tj. !Xoo, Ju|'hoansi i Khoisan, które nie mają domieszki neandertalskiego DNA. Porównano je z sekwencjami pochodzącymi od neandertalczyków, skupiając się szczególnie na chromosomie X, kluczowym w dziedziczeniu płciowym.
Międzygatunkowa miłość w epoce kamienia?
Dotychczas sądzono, że brak neandertalskich genów w niektórych regionach genomu wynika z "toksyczności" tych wariantów DNA i działania naturalnej selekcji. Nowa hipoteza sugeruje jednak, że kluczową rolę mogła odegrać preferencja partnerów, czyli mechanizm znany z biologii ewolucyjnej jako dobór płciowy.
Okazuje się, że H. sapiens i neandertalczycy krzyżowali się, ale to głównie mężczyźni neandertalczyków i kobiety tego pierwszego gatunku łączyły się w pary. Analizy wykazały bowiem, że chromosomy X neandertalczyków zawierały więcej fragmentów ludzkiego DNA niż odwrotnie. Ponieważ kobiety posiadają dwa chromosomy X, a mężczyźni jeden, preferencja parowania między męskimi neandertalczykami i żeńskimi Homo sapiens mogła ograniczyć przepływ neandertalskiego DNA do ludzkiej puli genowej.
Niewyjaśnione mechanizmy ewolucyjnej atrakcyjności
Badacze podkreślają, że nie potrafią jednoznacznie wskazać, dlaczego taka preferencja mogła powstać. Możliwe, że wpływały na nią czynniki społeczne, środowiskowe lub różnice w strukturze dawnych społeczności. Co ciekawe, wcześniejsze analizy chromosomu Y sugerowały, że dochodziło również do krzyżowania między męskimi Homo sapiens a żeńskimi neandertalczykami, co wskazuje na bardziej złożony obraz relacji międzygatunkowych.
Obie populacje oddzieliły się około 600 tys. lat temu, ale okresowo dochodziło do kontaktów i krzyżowania. Dziś ludzie pochodzenia pozaafrykańskiego posiadają średnio około 2 proc. neandertalskiego DNA. Naukowcy planują dalsze badania nad strukturą społeczną neandertalczyków oraz ewolucją ról płciowych, ponieważ mogło to wpływać na dobór partnerów. Jak przyznaje prowadzący projekt Alexander Platt, zrozumienie tych mechanizmów wciąż wymaga wiele badań i nie jesteśmy nawet blisko pełnego rozwiązania zagadki.
