Nowe badanie ujawnia daleką historię osadnictwa Arabii
Znaleziska archeologiczne na terenie Zjednoczonych Emiratów Arabskich wskazują na wielokrotne osadnictwo ludzkie w prehistorycznej Arabii, sięgające nawet 125 tys. lat.

Nowe odkrycie na Półwyspie Arabskim
Stanowisko archeologiczne Buhais Rockshelter w emiracie Szardża stanowi miejsce, gdzie archeolodzy badają pozostałości jednego z najstarszych śladów obecności człowieka na Półwyspie Arabskim. Przez lata badacze uważali, że region ten został w znacznej mierze pominięty podczas wielkiej migracji Homo Sapiens w okresie od 70 tys. do 16 tys. lat temu.
Jednak nowe badania opublikowane na łamach Nature Communications sugerują, że nasi przodkowie wcale nie omijali Półwyspu Arabskiego, a ich obecność była ściśle powiązana z okresami większej wilgotności. Analiza warunków środowiskowych wskazuje, że dochodziło do swoistych faz osadnictwa, które pokrywały się z okresami zwiększonych opadów, kiedy to woda i roślinność sprawiały, że krajobraz był bardziej przyjazny dla życia.
Regularne osadnictwo pierwszych ludzi
Najstarsze ślady osadnictwa w Buhais Rockshelter wskazują na to, że pierwsi ludzie pojawili się tam już 125 tys. lat temu. Archeolodzy uważają, że była to pierwsza faza osadnictwa w tym regionie, która jednak nie trwała długo. Regularne osadnictwo miało miejsce jednak w okresie od około 60 do 16 tys. lat temu.
Naukowcy oszacowali te momenty na podstawie warstwowych osad, zawierających narzędzia kamienne. Warstwy te pozwoliły zespołowi prześledzić powtarzające się wizyty człowieka w tym samym miejscu na przestrzeni długiego okresu.
Odkrycie to wskazuje również na zmiany, jakie zaszły na przestrzeni czasu w sposobie wytwarzania narzędzi przez ludzi, a być może także w powiązaniach między grupami w całym regionie. Naukowcy twierdzą, że sekwencja warstw w Buhais obejmuje zarówno osadnictwo z okresu paleolitu środkowego, jak i górnego, dając rzadką okazję do przyjrzenia się przemianom kulturowym w Arabii.
Odkrycia te poszerzają znaną historię osadnictwa w regionie Półwyspu Arabskiego. Naukowcy twierdzą, że stanowisko Buhais to obecnie jeden z najdokładniejszych długoterminowych zapisów archeologicznych pozwalających zbadać, w jaki sposób ludzie przystosowali się do środowiska pustynnego i przemieszczali się po południowej Arabii.








