Rzadkie odkrycie archeologiczne w Transylwanii. Ma ok. 7500 lat

Podczas prewencyjnych badań archeologicznych w Transylwanii w Rumunii doszło do niespodziewanego znaleziska. W trakcie prac prowadzonych w związku z planowaną rozbudową sieci elektrycznej na obszarze wsi Arcuș, która leży na obrzeżach miasta Sfântu Gheorghe w okręgu Covasna, badacze natrafili na szereg odkryć.

W trakcie wykopalisk zespół archeologów z Narodowego Muzeum Karpat Wschodnich (MNCR) odsłonił dowody prehistorycznego osadnictwa. Odkrycie ujawniło, że obszar ten był zamieszkany już ponad 7500 lat temu. Wśród znalezisk znalazł się również wyjątkowy element, określany przez badaczy jako niezwykle rzadki, który może mieć istotne znaczenie dla dalszych analiz i interpretacji historii regionu.

Wykopaliska w Rumunii ujawniły ślady osady neolitycznej datowanej na lata 5800-5500 p.n.e., należącej do kultury starczewskiej (Starčevo-Körös-Criş). To grupa dwóch powiązanych ze sobą neolitycznych kultur archeologicznych Starčevo i Körös/Criș. Jak podkreślają archeolodzy, należy ona do najstarszych kultur rolniczych w południowo-wschodniej Europie.

W trakcie analizy pozostałości osady, w miejscu dawnej chaty, wśród fragmentów naczyń i śladów paleniska, badacze odkryli zagadkowy obiekt, który datowano na ok. 7500 lat. Jest to wysoka na zaledwie 6 centymetrów figurka, która została uformowana z gliny zmieszanej z plewami i piaskiem, a następnie wypalona w wysokiej temperaturze.

To schematyczne przedstawienie kobiety - z oczami w kształcie litery "V", małym owalnym nosem i zarysowanymi włosami, najpewniej spiętymi w kok. Jak podkreślają eksperci, "to jedno z najstarszych znanych wyobrażeń kobiecej fryzury na północ od Dunaju".

Postać została przedstawiona z rozłożonymi ramionami. Pozycja ta była typowa dla sztuki neolitycznej i oznaczała modlitwę, przywoływanie bóstw lub kontakt z sacrum, wyjaśniają archeolodzy.

- Takie figurki są rzadkością dla kultury Starčevo-Criş, co sprawia, że odkrycie jest tym bardziej cenne - zaznaczają badacze z MNCR. - Ta mała figurka z gliny, licząca ponad 7500 lat, daje nam wgląd w świat tamtych czasów - świat, w którym ludzie zaczynali budować wioski, uprawiać ziemię i szukać duchowego znaczenia w gestach i symbolach. Być może była to ofiara, być może amulet, być może przedmiot używany w rytuałach związanych z płodnością lub ochroną domu. Pewne jest, że dzięki niej spotykamy się dzisiaj z myślami, wierzeniami i wrażliwością ludzi z dawnych czasów, którzy podobnie jak my odczuwali potrzebę połączenia się z czymś wyższym od nich samych.