Szatan jako asteroida. Naukowcy reinterpretują "Boską komedię"
Jedno z najważniejszych dzieł literatury światowej może kryć w sobie coś więcej niż tylko religijną metaforę. Według nowej teorii "Piekło", czyli pierwsza księga "Boskiej Komedii" autorstwa Dantego, może być zaskakująco trafnym opisem katastrofy przypominającej uderzenie asteroidy.
"Piekło" to pierwsza część "Boskiej komedii" opisująca podróż Dantego przez krainę potępionych. Wędrówka rozpoczyna się, gdy zagubiony poeta zostaje poprowadzony przez rzymskiego poetę Wergiliusza i razem schodzą coraz głębiej w głąb ziemi, przemierzając kolejne kręgi piekła.
Każdy z nich zamieszkują dusze grzeszników, ukaranych w sposób odpowiadający ich winom. Piekło ma tu kształt gigantycznego, składającego się z dziewięciu kręgów stożka zwężającego się ku dołowi, na dnie którego czeka Lucyfer.
Szatan jako kosmita?
W klasycznej interpretacji jest on ukazany jako gigantyczny demon, zamrożony aż po pas w lodzie w samym sercu Piekła. Podczas konferencji naukowej European Geosciences Union zaproponowana została jednak nowa interpretacja dzieła, która już wzbudza duże zainteresowanie zarówno wśród badaczy literatury i naukowców zajmujących się planetologią.
Proponuje ona spojrzenie na szatana jako obiekt kosmiczny o ogromnej masie i prędkości, który uderza w planetę niczym asteroida, tworząc rozległy krater - piekło. Według tej koncepcji uderzenie następuje na półkuli południowej, materiał zostaje wypchnięty ku półkuli północnej, powstaje ogromny krater sięgający środka Ziemi - utożsamiany z piekłem, a wyrzucona materia formuje Górę Czyśćca.
Zaskakujące podobieństwo do zagłady dinozaurów
Badacze zauważają, że opisany przez Dantego proces przypomina skutki uderzenia planetoidy sprzed 66 milionów lat, która pozostawiła po sobie krater Chicxulub. W obu przypadkach pojawiają się koncentryczne struktury przypominające krater, ogromne przemieszczenie materii i globalne konsekwencje dla całej planety.
Prof. Timothy Burbery zwraca uwagę, że dziewięć kręgów piekła może odpowiadać rzeczywistym strukturom geologicznym obserwowanym w kraterach uderzeniowych - podobne koncentryczne formacje można znaleźć także na Księżycu, Wenus i innych ciałach Układu Słonecznego. Zdaniem badacza Dante mógł intuicyjnie odwzorować mechanikę uderzenia dużego obiektu w planetę, bo choć w XIV wieku nie istniała wiedza o asteroidach w dzisiejszym rozumieniu, pisarz mógł opierać się na wyobraźni.
Był jedną z pierwszych osób, które próbowały zrozumieć fizyczne skutki uderzenia ogromnej masy w Ziemię
Nowa interpretacja nie podważa religijnego znaczenia "Boskiej komedii", ale dodaje jej dodatkowy wymiar - jako potencjalnego zapisu intuicyjnego rozumienia katastrof planetarnych. Jeśli teoria się utrzyma, "Piekło" może być nie tylko arcydziełem literatury, ale także jednym z najwcześniejszych opisów zdarzeń, które współczesna nauka zaczęła rozumieć dopiero setki lat później.
