To wyrosło spod ziemi. Archeolodzy odkryli zaskakujące kręgi w Kirgistanie
Nowe badanie archeologiczne w Kirgistanie przyniosło odkrycie pozostałości kurhanów kultury Saków - starożytnego ludu, który przemierzał starożytne stepy środkowej Azji.

Wielkie odkrycie w Kirgistanie
Sakowie byli jedną z wędrownych grup pasterskich, identyfikowaną jako wschodnie odgałęzienie świata scytyjskiego. Ich kultura i styl życia oparty był na hodowli koni, sztuce w stylu zwierzęcym i tradycji pochówków związanych z kurhanami. Najnowsze odkrycie zidentyfikowało ich pozostałości w pobliżu kirgiskiego miasta Czołponata nad jeziorem Issyk-Kul.
Jak podaje Ministerstwo Kultury Kirgistanu od kwietnia archeolodzy zbadali tam 22 ze 30 zidentyfikowanych obiektów historycznego dziedzictwa kulturowego. Wśród nich znalazło się 21 kurhanów, prawdopodobnie z okresu VIII-VI wieku p.n.e. Zdjęcia lotnicze tego miejsca ukazują niezwykły krajobraz okrągłych układów kamieni, wyznaczających kilka kurhanów, a wewnątrz nich widać odsłonięte groby.

Pozostałości historycznych kurhanów
Jednym z najbardziej intrygujących elementów wykopalisk jest kamienna ogrodzona przestrzeń. Specjaliści nadal badają tę konstrukcję, aby ustalić jej dokładną datę powstania i funkcję kulturową. Takie ogrodzenia w archeologii stepowej i górskiej można powiązać z funkcją rytualną i religijną, architekturą grobową, czy nawet hodowlą zwierząt.
Obecność tej konstrukcji obok skupiska kurhanów może sugerować, że stanowisko kryje nie tylko groby, ale także szerszy krajobraz rytualny związany z wczesnymi społecznościami koczowniczymi wokół Issyk-Kul.

Dalsze badania do wykonania
Na tym stanowisku archeolodzy odkryli także pomniejsze relikty m.in. naczynia ceramiczne, brązową szpilkę oraz kamienne osełka. Na razie archeolodzy nie są pewni, czy te przedmioty codziennego użytku znalazły się w kurhanach jako element darów czy stanowią dowód, że samo miejsce to coś więcej niż tylko pozostałość dawnego cmentarza.
Ministerstwo Kultury Kirgistanu podkreśla, że archeolodzy muszą przeprowadzić jeszcze dużo badań odkrytych pozostałości, aby dokładnie zinterpretować m.in. czy wszystkie budowle należą do tej samej wczesnej fazy zasiedlenia Saków czy mogą reprezentować inny etap użytkowania tego obszaru. Jest to szczególnie istotne, ponieważ rejon w pobliżu jeziora Issyk-Kul może być bogaty w wiele skarbów archeologicznych. To obszar pomiędzy pasmami górskimi Tienszanu i od dawna pełnił rolę korytarza łączącego Azję Środkową, stepy oraz szlaki prowadzące w kierunku Kotliny Tarimskiej i zachodnich Chin. Dawne społeczności zamieszkujące okolice jeziora miały dostęp do wielu regionów, co mogło napędzać migracje ludów stepowych i powstawanie nowych cywilizacji.








