Remont albo klima? Tego nie zrobisz w bloku bez zgody sąsiada

To jeden z najbardziej ryzykownych obszarów każdego remontu w bloku. Ściany nośne odpowiadają za przenoszenie obciążeń i stabilność całego budynku, więc nie można ich naruszać według własnego uznania. Wyburzenie fragmentu ściany, wykonanie dodatkowego otworu, poszerzenie przejścia między pomieszczeniami czy głębokie bruzdowanie pod instalacje może zostać uznane za ingerencję w konstrukcję.

Mając to na uwadze, taka praca wymaga nie tylko zgody administracji, ale często także opinii konstruktora, projektu i dopełnienia formalności budowlanych. W starszym budownictwie zdarza się, że układ ścian po latach pełni funkcję większą, niż wynikałoby to z pierwotnych założeń.

Sąsiad może mieć w takim przypadku interes prawny. Jeżeli planowane prace stwarzają ryzyko pęknięć, osiadania stropu, hałasu wykraczającego poza zwykły remont albo zagrożenia dla jego lokalu, jego sprzeciw może okazać się istotny.

Klimatyzacja powoli staje się standardem wyposażenia mieszkań, ale w bloku nadal bywa źródłem sporów. Najwięcej problemów pojawia się przy montażu jednostki zewnętrznej. Jeśli ma zostać zawieszona na elewacji, dachu, balustradzie balkonu albo w innym miejscu

związanym z częścią wspólną budynku, samodzielna decyzja właściciela mieszkania zwykle nie wystarczy. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali - właściciel ma korzystać z nieruchomości wspólnej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli i współdziałać w ochronie wspólnego dobra. A taka instalacja wpływa jednocześnie na kilka kwestii.

• Po pierwsze zmienia wygląd budynku.
• Po drugie może generować hałas i drgania.
• Po trzecie wymaga rozwiązania sprawy odprowadzania skroplin.
• A po czwarte często wiąże się z przewiertami i mocowaniami w przegrodach, które nie należą wyłącznie do jednego lokatora.

Właśnie tu pojawia się rola sąsiada. Jeżeli jednostka zewnętrzna ma znaleźć się blisko jego okna, balkonu albo sypialni, może on podnosić argument nadmiernej uciążliwości. Nawet nowoczesne urządzenia emitują dźwięk, a źle zamontowane mogą przenosić wibracje na ściany i stropy. Do tego dochodzi ryzyko kapania skroplin na balkon niżej. W efekcie montaż klimatyzacji bez uzgodnień może skończyć się skargą, a nawet żądaniem demontażu.

Wielu właścicieli mieszkań nie traktuje centralnego ogrzewania jako części wspólnej, a to poważne uproszczenie. W blokach instalacja c.o. działa jak system naczyń połączonych. Wymiana grzejników na większe, bardziej wydajne albo całkiem innego typu, przeróbka instalacji c.o. może rozregulować pracę instalacji w całym pionie. Zbyt duży odbiór ciepła, nieprawidłowe podłączenie czy zmiana średnicy rur potrafią odbić się na komforcie sąsiadów.

Dlatego administracja często wymaga zgłoszenia albo uzyskania zgody nawet wtedy, gdy właściciel mieszkania chce jedynie wymienić stare kaloryfery na nowe. Jeśli remont wymaga spuszczenia wody z instalacji, wejścia do pionu albo ingerencji w elementy wspólne, sąsiedzi stają się bezpośrednio zainteresowaną stroną.

To kolejny obszar, w którym kończy się pełna swoboda właściciela lokalu. Piony wodno-kanalizacyjne i wentylacyjne należą do części wspólnych budynku. Nie można ich dowolnie przesuwać, zabudowywać bez dostępu serwisowego, zwężać ani przerabiać tylko dlatego, że nowy układ łazienki czy kuchni wygląda lepiej na wizualizacji.

Przenoszenie toalety, zlewu, prysznica czy kuchni w miejsce oddalone od pionu często wymaga zmian, które mogą wpłynąć na drożność instalacji, spadki rur albo skuteczność wentylacji. To już nie jest zwykły remont, tylko poważna przebudowa funkcjonalna lokalu.

Dlatego, jeżeli planowane prace ingerują w piony, administracja zwykle oczekuje dokumentacji, zgody i wykonania robót przez uprawnionych fachowców.

Na pierwszy rzut oka wymiana okien wydaje się zwykłą czynnością remontową. W praktyce wszystko zależy od zakresu zmian. Jeśli nowe okna mają taki sam wymiar, podział, kolor i sposób otwierania jak dotychczasowe, problem zwykle jest niewielki. Ale kiedy właściciel chce zmienić wygląd stolarki, powiększyć otwór okienny, ingerować w elewację albo zamontować zewnętrzne rolety antywłamaniowe, sytuacja się komplikuje.

Elewacja budynku to część wspólna. Oznacza to, że nie można dowolnie zmieniać jej wyglądu, nawet jeśli modyfikacja dotyczy tylko jednego lokalu. Rolety zewnętrzne, prowadnice, kasety i dodatkowe osłony są widoczne z zewnątrz, więc wpływają na estetykę całego budynku. W wielu wspólnotach takie prace wymagają zgody zarządu, a czasem również zachowania jednolitego standardu dla wszystkich mieszkań.

To temat, który często jest bagatelizowany, a potrafi wywołać najwięcej emocji. Mieszkanie w bloku nie zawsze można bez przeszkód przekształcić w biuro, gabinet, punkt usługowy czy lokal pod działalność generującą większy ruch. Jest to poruszone w ustawie o własności lokali, zwłaszcza art. 13 ust. 1, ale też w art. 144 Kodeksu cywilnego, który wspomina o utrudnieniach jakie powoduje działalność w mieszkaniu generująca hałas, ruch klientów, zapachy lub inne uciążliwości ponad przeciętną miarę.

Nie każdy remont wymaga pytania kogokolwiek o pozwolenie. Jeśli prace mieszczą się w granicach zwykłego korzystania z lokalu i nie ingerują w części wspólne, konstrukcję budynku ani instalacje obsługujące więcej niż jedno mieszkanie, zgoda sąsiada co do zasady nie jest potrzebna.

Najczęściej dotyczy to takich prac jak:

• malowanie ścian i sufitów,
• wymiana podłóg,
• montaż mebli w zabudowie,
• wymiana drzwi wewnętrznych,
• remont łazienki bez ingerencji w piony,
• wymiana armatury w obrębie istniejących przyłączy,
• montaż klimatyzatora przenośnego,
• wymiana okien na identyczne, jeśli regulamin wspólnoty na to pozwala.

Pamiętaj jednak, że brak konieczności uzyskania zgody nie oznacza prawa do uprzykrzania życia innym mieszkańcom. Nawet zwykły remont powinien być prowadzony w godzinach dopuszczonych regulaminem budynku, z poszanowaniem porządku na klatce i zasad wywozu gruzu. O zamiarze prowadzenia prac warto poinformować sąsiadów - osobiście albo zostawiając informację na tablicy ogłoszeń.