Przełom w badaniach nad COVID-19? Pomoc znaleźli w dżungli
Międzynarodowy zespół naukowców zidentyfikował związek chemiczny pochodzący z rośliny Copaifera lucens, który wykazuje zdolność neutralizowania wirusa SARS-CoV-2. Odkrycie to może mieć istotne znaczenie dla rozwoju nowych terapii przeciwwirusowych, szczególnie w kontekście ograniczeń obecnych leków.
Badania koncentrowały się na gatunku endemicznym dla lasu Mata Atlantica, jednym z najbogatszych biologicznie regionów świata. To wąski obszar bujnych lasów na południowo-wschodnim atlantyckim pobrzeżu Brazylii oraz północnej Argentyny, sięgający w głąb lądu do południowo-wschodniego Paragwaju, uznany za ekoregion przez WWF i objęty ochroną UNESCO jako rezerwat biosfery.
Wielocelowy mechanizm działania
To właśnie tam rośnie Copaifera lucens, którego liście wykazały obecność kwasów galloilochinowych, należących do grupy tanin, które wykazują szerokie właściwości przeciwwirusowe. Jak podkreślają badacze, zaobserwowali "wielocelowy mechanizm działania tych związków", które w przeciwieństwie do wielu obecnie stosowanych leków przeciwwirusowych, oddziałujących na pojedyncze białka wirusa, wpływają jednocześnie na kilka jego kluczowych struktur.
Neutralizacja kluczowych enzymów wirusa
Wykazano ich zdolność do wiązania się z domeną receptorową białka kolca SARS-CoV-2, odpowiedzialnego za wnikanie wirusa do komórek gospodarza - jedna z badanych form, kwas 3,4,5-tri-galloilochinowy, charakteryzowała się silnym powinowactwem do tej struktury. Dodatkowe analizy potwierdziły, że związki te oddziałują również na enzymy niezbędne dla cyklu życiowego wirusa, wśród nich znajdują się proteaza papainopodobna, która umożliwia wirusowi unikanie odpowiedzi immunologicznej oraz polimeraza RNA, kluczowa dla jego replikacji.
Zastosowanie testów neutralizacji wirusa, uznawanych za standard w badaniach przeciwwirusowych, wykazało, że odpowiednie stężenia tych związków skutecznie ograniczają aktywność patogenu. To wielokierunkowe działanie związków chemicznych z Copaifera lucens może też ograniczać zdolność wirusa do rozwijania oporności, w praktyce oznacza to potencjalną skuteczność także wobec przyszłych wariantów SARS-CoV-2.
Co istotne, badane substancje wykazują również aktywność wobec innych patogenów, w tym wirusa HIV-1, co sugeruje ich szerszy potencjał terapeutyczny. Warto jednak pamiętać, że pomimo obiecujących wyników, badania pozostają na etapie laboratoryjnym i przed ewentualnym zastosowaniem klinicznym konieczne są dalsze testy, w tym badania in vivo oraz pełne badania kliniczne.
