Przełom w leczeniu ślepoty. Implant mózgowy przywraca podstawy widzenia
W Stanach Zjednoczonych wykonano trzeci udany zabieg implantacji bezprzewodowego interfejsu mózgowego, który ma przywracać elementarną zdolność widzenia osobom niewidomym. Eksperymentalny system Intracortical Visual Prosthesis (ICVP) omija uszkodzone oczy i nerwy wzrokowe, kierując sygnały bezpośrednio do kory wzrokowej mózgu.
Jak działa "sztuczne widzenie"? ICVP nie próbuje naprawiać oka, zamiast tego "oszukuje" mózg, dostarczając mu sztucznie generowane impulsy elektryczne, które są interpretowane jako proste obrazy. System składa się z miniaturowych bezprzewodowych stymulatorów wszczepianych bezpośrednio do mózgu, każdy z nich posiada elektrody, które wysyłają precyzyjnie kontrolowane sygnały.
Trzeci pacjent i ważny test skalowalności
W najnowszym zabiegu zastosowano 34 stymulatory i łącznie 544 elektrody. Ich zadaniem jest tworzenie podstawowych wzorców "widzenia", które pacjent może nauczyć się interpretować. Jest to już trzecia osoba, u której przetestowano system, co ma kluczowe znaczenie dla dalszego rozwoju projektu. Jak podkreślają naukowcy, powtarzalność procedury pokazuje, że technologia może być wdrażana szerzej, a nie tylko w pojedynczych eksperymentach.
Sukces tej trzeciej implantacji to ważny krok w kierunku realnej pomocy osobom z głęboką utratą wzroku
Mózg jako "ekran". Nauka interpretacji sygnałów
Po okresie rekonwalescencji, trwającym około czterech tygodni, uczestnik rozpocznie trening w ośrodku The Chicago Lighthouse. Celem jest sprawdzenie, czy mózg nauczy się interpretować sztuczne impulsy jako użyteczne informacje wizualne, na przykład rozpoznawanie światła, orientację w przestrzeni czy wykonywanie prostych zadań nawigacyjnych.
Bo warto pamiętać, że tu nie chodzi o "widzenie jak wcześniej", co u wielu osób jest po prostu niemożliwe, ale podstawową percepcję, która może znacząco poprawić codzienne funkcjonowanie - nawet minimalna zdolność widzenia może mieć ogromne znaczenie dla niezależności pacjentów.
Zobacz również:
Projekt rozwijany jest od lat przez Illinois Institute of Technology we współpracy z ośrodkami medycznymi, m.in. Johns Hopkins University Wilmer Eye Institute oraz University of Chicago. Według badaczy kluczowym osiągnięciem jest stabilność systemu i możliwość jego powtarzalnego wdrażania u kolejnych pacjentów.
Przekładamy dekady badań na realne zastosowania, tworząc nowe możliwości poprawy jakości życia
Uczestnicy będą obserwowani przez 1-3 lata, aby ocenić skuteczność nauki interpretacji sygnałów, bezpieczeństwo implantów i długoterminową stabilność działania systemu. Tymczasem zespół badawczy rekrutuje już kolejnych ochotników - osoby, które utraciły wzrok w dorosłym życiu po okresie jego prawidłowego funkcjonowania.
