Badanie przeprowadziła grupa kierowana przez prof. Chloe Bloom z National Heart & Lung Institute w Imperial College London. Naukowcy wykorzystali brytyjską elektroniczną dokumentację medyczną, aby sprawdzić, czy u osób z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), które rozpoczęły stosowanie agonistów receptora GLP-1, występowało mniej ostrych zaostrzeń chorób układu oddechowego.
Analiza obejmowała cztery równoległe badania, w każdym od 20 do 22 tys. osób. Porównywano pacjentów rozpoczynających leczenie lekami z grupy GLP-1 z osobami przyjmującymi inny rodzaj leków przeciwcukrzycowych, a konkretniej pochodne sulfonylomocznika.
Najlepsze wyniki zaobserwowano przy semaglutydzie
Osoby z chorobami dróg oddechowych, którym przepisano leki z grupy GLP-1, miały mniej ataków astmy i zaostrzeń POChP niż podobni pacjenci stosujący inne leki przeciwcukrzycowe. Najsilniejszy związek zaobserwowano w przypadku semaglutydu. U osób z astmą jego stosowanie wiązało się z niemal 40-procentowym spadkiem liczby ataków choroby. W przypadku POChP zaobserwowano natomiast około 20-procentowe zmniejszenie liczby zaostrzeń.
Zdaniem autorów może to mieć znaczenie przede wszystkim dla pacjentów, którzy już kwalifikują się do terapii agonistami receptora GLP-1 ze względu na otyłość lub cukrzycę typu 2. Wyniki sugerują, że leczenie może przynosić im dodatkowe korzyści dotyczące układu oddechowego.
Naukowcy podkreślają jednak, że badanie nie dowodzi, iż semaglutyd leczy astmę ani że powinien być stosowany w tym celu. Była to analiza danych z rzeczywistej praktyki medycznej, a zaobserwowany związek wymaga potwierdzenia w badaniach klinicznych. Osoby z astmą lub POChP nie powinny rozpoczynać terapii GLP-1 wyłącznie z powodu choroby układu oddechowego.
Zobacz również:
Zdrowie metaboliczne może być ważne także dla płuc
Dr Alexander Mathioudakis z University of Manchester, który nie uczestniczył w badaniu, zwrócił uwagę, że otyłość i zaburzenia metaboliczne często współwystępują z chorobami dróg oddechowych. Jego zdaniem wyniki wskazują na potrzebę szerszego uwzględniania zdrowia metabolicznego w opiece nad pacjentami z chorobami płuc.
Ekspert podkreślił również potrzebę przeprowadzenia badań klinicznych, które pozwolą sprawdzić wpływ terapii metabolicznych nie tylko na masę ciała czy parametry metaboliczne, lecz także na ataki astmy, zaostrzenia POChP, czynność płuc, objawy i jakość życia.
