Amerykanie poszukują nowego systemu do ratowania marynarzy
Nowy pojazd ma być następcą obecnego Systemu Ratownictwa Nurkowego i Rekompresji Okrętów Podwodnych. Według planów będzie mniejszym, modułowym systemem, zdolnym do rozpoczęcia ewakuacji marynarzy z uszkodzonego okrętu podwodnego w dowolnym miejscu na świecie w ciągu 72 godzin. Projektem kieruje Biuro Programu Systemów Misji Specjalnych Podwodnych Dowództwa Systemów Morskich Marynarki Wojennej.
Amerykańska marynarka wojenna chce dysponować wieloma małymi pojazdami ratowniczymi, kompatybilnymi z komercyjnymi samolotami transportowymi i wojskowymi transportowcami klasy C-17. Opracowanie i wprowadzenie nowego systemu jest planowane w ciągu pięciu lat od przyznania kontraktu na projektowanie i rozwój. Szersza modernizacja systemów zakłada, że początkowa zdolność operacyjna nie będzie osiągnięta wcześniej niż w 2032 roku, a pełna zdolność operacyjna nie wcześniej niż w 2040 roku.
Zastępowany system to nie pojedynczy okręt podwodny, lecz cały zestaw systemów obejmujący lokalizację, interwencję, ratownictwo oraz zarządzanie ciśnieniem i wsparcie powierzchniowe. Wyposażenie obejmuje system ratownictwa podwodnego, system oceny/pracy podwodnej, system ratownictwa podwodnego z możliwością ewakuacji, system ratownictwa podwodnego z możliwością transferu pod ciśnieniem, lekki system cumowniczy oraz sonar obserwacji bocznej.
Jak ratować marynarzy okrętów podwodnych na otwartym morzu
Wymóg 72 godzin to przede wszystkim odpowiedź na wyzwania logistyczne. Obecny amerykański system misji utrzymuje gotowość do ratownictwa okrętów podwodnych w każdym momencie, ale różne scenariusze awaryjne mają różne harmonogramy. Oczekuje się również, że reakcja międzynarodowa w ramach partnerstwa będzie miała miejsce w ciągu 96 godzin, gdy amerykański lub partnerski globalny system ratunkowy jest niedostępny z powodu konserwacji, ćwiczeń lub innych zobowiązań. Pogoda, stan morza, głębokość wody i kąt nachylenia okrętu podwodnego względem dna morskiego mogą dodatkowo opóźnić dotarcie i ewakuację.
Przyszłe wymagania nowego systemu obejmują automatyczną transmisję pozycji okrętu podwodnego bez konieczności interwencji załogi oraz podwodną komunikację w czasie rzeczywistym. Obejmują one również opcje ewakuacji pod ciśnieniem oraz szeroko zakrojone przeszukiwanie dna morskiego, identyfikację i inspekcję na maksymalnych głębokościach operacyjnych amerykańskich okrętów podwodnych i w warunkach wysokiego stanu morza.
