Rosjanie zacierają ręce. Admirał Nachimow po 26 latach wraca do służby
Anonimowe źródła zdradziły Izwiestii, że ciężki krążownik o napędzie atomowym Admirał Nachimow kończy próby fabryczne i morskie, prowadzone przez stocznię Siewmasz w Sewerodwińsku nad Morzem Białym. Po tym jednostka ma rozpocząć testy państwowe, które potrwają do końca roku. Jeśli okręt je przejdzie, zostanie przywrócony do służby w rosyjskiej Flocie Północnej.
Admirał Nachimow znajduje się w stoczni Siewmasz od ponad 26 lat. Przywrócenie tego okrętu do służby zakończyłoby epopeję z odbudową tego okrętu, który ma być dumą rosyjskiej floty. Dla Rosjan może to być nie tylko kwestia ulepszenia swojej jednostki, ale także prestiżu, aby posiadać najmocniej uzbrojony okręt bojowy na świecie.
Zobacz również:
Admirał Nachimow to jeden z największych wojennych okrętów nawodnych świata
Admirał Nachimow to krążownik atomowy, który wszedł do służby w 1988 roku, wtedy jeszcze jako Kalinin. Należy do klasy okrętów wojennych znanej w Rosji jako Projekt 1144.2, która w NATO nosi kryptonim Kirow. Z maksymalną wypornością ok. 28 000 ton okręty klasy Kirow jak Admirał Nachimow stanowią największe operacyjne jednostki nawodne nie tylko rosyjskiej floty, ale także świata, z wykluczeniem lotniskowców i okrętów desantowych. Obecnie w aktywnej służbie rosyjskiej marynarki jest inny okręt klasy Kirow - Piotr Wielki. W zachodniej terminologii określane są często jako krążowniki liniowe. W Rosji natomiast uznawane są za ciężkie krążowniki rakietowe z napędem atomowym (Tiażołyj Atomnyj Rakietnyj Kriejsier).
Admirał Nachimow przebywał w stoczni Siewmasz od 1999 roku. Okręt wcześniej został wyznaczony do napraw, a od 2014 roku przechodzi głęboką modernizację, oznaczoną jako projekt 1144.2M. To de facto pełna odbudowa okrętu, mająca unowocześnić jego systemy bojowe i zapewnić większą siłę ognia. W ramach ulepszeń krążownik Admirał Nachimow ma otrzymać m.in. 10 uniwersalnych systemów wyrzutni pionowego startu, każdy z 8 pociskami manewrującymi Kalibr-NK i/lub Oniks, a w przyszłości być może także z najnowocześniejszymi rosyjskimi pociskami hipersonicznymi Cyrkon. Według deklaracji Rosjan po modernizacji Admirał Nachimow ma pomieścić 176 pocisków rakietowych różnego przeznaczenia. Tym samym byłby najpotężniejszą jednostką bojową świata.
Parametry taktyczno-techniczne krążownika Admirał Nachimow:
- Załoga: 727 osób
- Długość: 252 m
- Szerokość: 28,5 m
- Zanurzenie: 9,1 m
- Napęd: System CONAS (Combined Nuclear and Steam) generujący moc 140000 KM
- Prędkość maksymalna: 32 węzły - 59 km/h
Uzbrojenie:
- Pociski przeciwokrętowe: 20 pocisków P-700 Granit
- Pociski przeciwlotnicze: 96 pocisków S-300F, 44 pociski OSA-MA
- Torpedy: 10 wyrzutni 533 mm wystrzeliwujących torpedy Type 53 lub pociski systemu RPK-2 Wjuga
- Wyrzutnie rakiet przeciw okrętom podwodnym: 2 wyrzutnie RBU-100, jedna wyrzutnia RBU-12000
- Działka: 6 systemów obrony bezpośredniej 3S87 Kortik, podwójna armata automatyczna AK-130
- Statki powietrzne: 3 śmigłowce Ka-27PL lub Ka-25 do działań przeciw okrętom podwodnym
Najpotężniejszy okręt wojenny czy największy cel?
Według pierwotnych założeń modernizacja Admirała Nachimowa miała się zakończyć jeszcze w okolicach 2018 roku. Potem Rosjanie regularnie przesuwali termin końca modernizacji na 2021, 2023 i 2024 rok. Dopiero w lutym 2024 roku rozpoczęły się testy fabryczne okrętu po uruchomieniu pierwszego reaktora atomowego. W czerwcu 2026 roku rozpoczęły się testy morskie Admirała Nachimowa. Przeprowadzone zostały testy systemów napędowych, nawigacji i wyposażenia bojowego.
Rozpoczęcie testów państwowych nie oznacza jeszcze, że Admirał Nachimow przejdzie je pozytywnie. Nawet przywrócenie go do służby w praktyce nie oznacza, że Rosjanie znacząco wzmocnią swoją flotę. Tak duży rakietowy okręt nawodny wydaje się bowiem już reliktem poprzedniej epoki, który mające jednakowo dużą siłę ognia, może stać się łatwym celem na współczesnym polu walki np. dla jednostek lotnictwa i środków napadu powietrznego jak pociski manewrujące podczas potyczek na otwartych wodach, a nawet w momencie stacjonowania na własnym terytorium.
