Nieznana wersja rakiet Tomahawk użyta przeciwko Iranowi
Jak zasugerował serwis The War Zone, analizując dostępne w sieci nagrania z amerykańskich ataków na Iran, Stany Zjednoczone miały użyć zmodyfikowanej wersji pocisku manewrującego Tomahawk, charakteryzującej się odwróconymi skrzydłami i czarną powłoką kadłuba. Co to oznacza?

Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych opublikowała pierwsze zdjęcia z operacji Epic Fury, prezentujące dotychczasowe działania, w tym wystrzelenie pocisków manewrujących Tomahawk (TLAM) z niszczycieli klasy Arleigh Burke. Szczególną uwagę zwraca jedno zdjęcie przedstawiające TLAM z błyszczącą czarną powłoką - to wariant nieznany dotąd z publicznie dostępnych materiałów.
Amerykanie modernizują Tomahawki?
Do tej pory pociski Tomahawk malowane były na standardowy szary odcień typowy dla US Navy. Czarna powłoka może odpowiadać zastosowanemu w arsenale pocisków AGM-158C LRASM rozwiązaniu stealth, mającemu zmniejszać wykrywalność radarową. Specjaliści oceniają, że nowa powłoka poprawia przeżywalność pocisku podczas misji antyokrętowych, ograniczając widoczność dla systemów obrony przeciwnika.
Czarny TLAM jest najprawdopodobniej elementem modernizacji wariantu Maritime Strike Tomahawk (MST), znanego także jako Block Va. To podwariant Tomahawk Block V, zoptymalizowanym pod kątem zwalczania celów nawodnych.
Poprawione możliwości stealth
Dodatkowo pojawiły się nagrania wskazujące na TLAM-y ze skrzydłami odwróconymi do przodu, co może być kolejnym elementem zmniejszającym wykrywalność radarową i zwiększającym przeżywalność pocisku. Istnieje też możliwość, że niektóre z obserwowanych pocisków są izraelskimi pociskami manewrującymi, jednak bardziej prawdopodobne jest, że chodzi o najnowsze warianty amerykańskiego Tomahawka.
Nowe informacje potwierdzają, że pocisk Tomahawk, pozostający w służbie od dekad, wciąż przechodzi istotne modernizacje technologiczne, zarówno w zakresie wykrywalności, jak i zdolności operacyjnych, co utrzymuje go w czołówce broni precyzyjnej w arsenale Stanów Zjednoczonych.
BGM-109 Tomahawk
BGM-109 Tomahawk to amerykański taktyczny pocisk manewrujący, którym dysponują również brytyjska, australijska i kanadyjska marynarka wojenna, odpalany z wyrzutni umieszczonych w okrętach nawodnych i podwodnych. Może on atakować cele naziemne (Tomahawk Land Attack Missile - TLAM) oraz nawodne (Tomahawk Anti-Ship Missile - TASM), a także zostać uzbrojony w głowicę nuklearną (TLAM-N), wycofaną z użytku w 1991 roku lub konwencjonalną: burzącą (TLAM-C) i zawierającą ładunek kasetowy (TLAM-D).
Gdy Tomahawk zostanie odpalony, uruchamia się niewielkich rozmiarów rakietowy silnik startowy napędzany paliwem stałym, który po starcie rozpędza pocisk do odpowiedniej prędkości, a następnie uruchomiony zostaje marszowy silnik turbowentylatorowy Williams International F107-WR-402. Dzięki tej kombinacji BGM-109 Tomahawk osiąga prędkość nawet 880 km/h, a jego zasięg wynosi w zależności od wersji:
- TLAM-N - 2500 km,
- TASM - 450 km,
- TLAM-C - 1300 km,
- TLAM-D - 1300 km.
Rakiety mogą być naprowadzane w sposób bezwładnościowy, GPS, radarowo i/lub dzięki TERCOM, odznaczają się wysoką celnością uderzenia, która wynosi 10 metrów, a do tego są trudne do wykrycia, gdyż charakteryzują się obniżoną obniżoną sygnaturą radarową i cieplną.









