Rosyjski system obrony powietrznej Buk-M3 zauważony w Alabamie

Stany Zjednoczone może i skupiają większość swojej uwagi na Iranie, ale nie zapominają też o Rosji - w sieci pojawiły się zdjęcia przedstawiające transport realistycznej makiety systemu obrony przeciwlotniczej Buk‑M3 w Alabamie. Według dostępnych informacji replika nie jest systemem bojowym, lecz elementem szkoleniowym wykorzystywanym przez wojsko do symulowania nowoczesnych systemów obrony powietrznej potencjalnego przeciwnika.

Wystarczy zresztą spojrzeć na jej podwozie bojowe - zamiast na gąsienicach została osadzona na naczepie ciężarowej, co ułatwia jej transport między poligonami i pozwala szybko zmieniać pozycję podczas ćwiczeń. Wojska na całym świecie wykorzystują takie repliki uzbrojenia w trakcie treningów, bo dzięki temu piloci i jednostki naziemne mogą ćwiczyć rozpoznawanie, wykrywanie oraz zwalczanie systemów obrony powietrznej w warunkach zbliżonych do rzeczywistego pola walki.

Makiety tego typu wykorzystywane są m.in. podczas ćwiczeń z użyciem ostrej amunicji, testów radarów i czujników elektrooptycznych czy treningów taktycznych. Samoloty wyposażone w radary i zasobniki celownicze mogą wówczas trenować identyfikację i śledzenie takich symulowanych celów.

System obrony powietrznej Buk‑M3, znany w wersji eksportowej jako Viking, to najnowsza generacja radzieckiej rodziny systemów średniego zasięgu Buk. Został wprowadzony do służby w Rosji około 2016 roku i wykorzystuje pociski przeciwlotnicze 9M317M .W porównaniu z wcześniejszymi wersjami wyrzutnia przenosi sześć pocisków w zamkniętych kontenerach startowych, podczas gdy starsze warianty, jak Buk‑M2, dysponowały czterema rakietami montowanymi zewnętrznie.

System jest przeznaczony do zwalczania samolotów, pocisków manewrujących oraz innych celów powietrznych. Według dostępnych danych może przechwytywać obiekty poruszające się z prędkością do 3 km/s, na dystansie od około 2,5 do 70 kilometrów i na wysokości od 15 metrów do 35 kilometrów.

Jak podkreślają analitycy, szkolenie przeciw takim systemom, jak Buk-M3, ma szczególne znaczenie w kontekście współczesnych konfliktów, w których rozbudowane sieci obrony powietrznej stanowią poważne wyzwanie dla lotnictwa. Rosyjska architektura opiera się na systemach warstwowych łączących środki dalekiego, średniego i krótkiego zasięgu, a dla planistów wojskowych i załóg lotniczych kluczowe jest nie tylko poznanie parametrów technicznych takich rozwiązań, ale także ich wyglądu i sposobu rozmieszczenia na polu walki.