W skrócie
- W galaktyce spiralnej NGC 7331, położonej 45 mln lat świetlnych od Ziemi, zaobserwowano spektakularny wybuch gwiazdy sklasyfikowany jako supernowa SN 2026aaiv.
- Zjawisko zostało wykryte 1 września w gwiazdozbiorze Pegaza dzięki przeglądowi nieba ATLAS, a do jego obserwacji wystarczy prosty teleskop lub silna lornetka.
- SN 2026aaiv jest supernową typu Ia, co oznacza brak linii wodoru i helu w widmie oraz obecność silnych linii absorpcyjnych krzemu przy dużej emisji energii.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Supernowa to spektakularny wybuch gwiazdy. Tego typu zjawiska nie są zbyt częste. Obecnie nadarza się kolejna okazja do prowadzenia obserwacji. Stało się to możliwe za sprawą eksplozji sklasyfikowanej pod nazwą SN 2026aaiv, do której doszło kilkadziesiąt mln lat świetlnych od nas.
Supernowa SN 2026aaiv w galaktyce NGC 7331 45 mln lat świetlnych od nas
Supernowa SN 2026aaiv została po raz pierwszy dostrzeżona 1 września w ramach przeglądu nieba ATLAS. Obiekt znajduje się w galaktyce spiralnej NGC 7331 oddalonej od nas o około 45 mln lat świetlnych, która znajduje się w gwiazdozbiorze Pegaza.
Zobacz również:
Zjawiskowa supernowa szybko przyciągnęła fanów astronomii i wielu z nich zdołało ją już uwiecznić. Wśród nich jest Andrew McCarthy, który 7 września opublikował zdjęcie na Instagramie z komentarzem o następującej treści.
Szczęśliwym trafem akurat realizowałem duży projekt dotyczący tej galaktyki i udało mi się uchwycić supernową
Andrew McCarthy miał szczęście, bo w trakcie 100-godzinnych obserwacji zdołał zebrać materiał sprzed pojawienia się supernowej, jak i po jej rozbłyśnięciu.
11 września 2026 roku jasność SN 2026aaiv wynosiła 15,7 magnitudo, czyli była słaba, ale jasność przez kolejne dni rosła. Do dostrzeżenia supernowej wystarczy dosyć prosty teleskop lub nawet bardzo silna lornetka. Współrzędne SN 2026aaiv to: rektascensja (RA) 22h 37m 05,618s, deklinacja (Dec) +34° 24′ 35,37″.
Odkryta supernowa typu Ia
SN 2026aaiv to supernowa typu Ia. To oznacza, że w jej widmie brak linii wodoru i helu. Natomiast obecne są silne linie absorpcyjne krzemu. Tego typu twory są powszechne i znajdowano je w różnych typach galaktyk, nawet eliptycznych.
Zobacz również:
Przy okazji supernowe typu Ia uwalniają najwięcej energii wśród wszystkich rodzajów tego typu. Warto dodać, że SN 2026aaiv można spróbować zaobserwować z półkuli północnej oraz wyższych szerokości geograficznych południowej.
