Czego Jowisz ma więcej niż Słońce? Odpowiedź może zaskakiwać
Jowisz to największa planeta Układu Słonecznego. Naukowcy przeprowadzili nowe badania oparte na symulacjach. Te wykazały, że gazowy olbrzym ma więcej tlenu niż Słońce. Ustalenie tego szczegółu nie było jednak proste. Wynika to z faktu, że Jowisz pokryty jest z zewnątrz gęstymi chmurami, a tlen uwięziony jest głębiej w skraplającej się wodzie.
Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego, która nie kojarzy się z warunkami panującymi na Ziemi. To gazowy świat, który nie nadaje się do zamieszkania. Czy jest tam tlen? Nowe badania wykazały, że tak i jakby tego było mało, to jest go więcej niż ma Słońce.
Jowisz ma półtora raza więcej tlenu niż Słońce
Badania nie były proste. Jowisz to gazowy olbrzym, który jest spowity gęstymi chmurami. Sondy kosmiczne, jak na przykład Juno należące do NASA, potrafią dostarczać mnóstwo danych o planecie, ale nie są w stanie przebić się w głębsze warstwy atmosfery. Naukowcy z Uniwersytetu w Chicago i Jet Propulsion Laboratory postanowili więc sięgnąć po symulacje komputerowe. Te pokazały coś niekoniecznie spodziewanego.
Analizy oparte na symulacjach wykazały, że Jowisz ma około półtora raza więcej tlenu niż całe Słońce. Jest on głównie uwięziony w wodzie skraplającej się w głębszych warstwach atmosfery gazowego olbrzyma.
To naprawdę pokazuje, jak wiele jeszcze musimy się dowiedzieć o planetach, nawet w naszym własnym Układzie Słonecznym
Naukowcom udało się opracować najdokładniejsze dotychczas symulacje wewnętrznej atmosfery Jowisza. Stało się to możliwe poprzez połączenie chemii z hydrodynamiką. To pozwoliło wykazać oddziaływanie pary wodnej z chmurami planety.
Odkrycie jest zgodne z modelami formowania się planety
Symulacje przeprowadzone przez uczonych zdają się pokrywać z dotychczasową wiedzą związaną z uformowaniem się Jowisza, gdy Układ Słoneczny był bardzo młody. Jak do tego doszło? Tutaj kluczowym czynnikiem była większa odległość tego świata od Słońca.
Jowisz wzrastał poprzez akrecję lodowego materiału i prawdopodobnie następowało to w pobliżu lub poza tzw. linią śniegu, gdzie było dużo lodu wodnego. W ten sposób planeta była w stanie wchłaniać więcej materiału bogatego w tlen niż samo Słońce.
Przy okazji uczeni doszli do wniosku, że cyrkulacja atmosferyczna w głębszych partiach na Jowiszu odbywa się wolniej niż sądzono. Gazy przemieszczają się tam między warstwami w ciągu tygodni, a nie godzin.
