Na Wenus zachodzi niesamowite zjawisko. Jedyne w Układzie Słonecznym
Wenus to piekielna planeta, która ma gęste chmury kwasu unoszące się kilkadziesiąt kilometrów nad powierzchnią. Naukowcy twierdzą, że zjawisku towarzyszy unikalny proces w skali całego Układu Słonecznego. Wspomniane chmury kwasu na Wenus zostały zidentyfikowane w ramach misji Akatsuki agencji JAXA.
Wenus to piekielny świat, który nie przypomina Ziemi. Panujący tam efekt cieplarniany spowodował powstanie warunków, które są wręcz zabójcze. Naukowcy zidentyfikowali w atmosferze gęste chmury kwasu. Okazuje się, że towarzyszy im bardzo unikalne zjawisko.
Chmury kwasu na Wenus zaobserwowane przez misje Akatsuki agencji JAXA
Akatsuki to ostatnia czynna misja na Wenus, która dobiegła już końca. Sonda kosmiczna agenci JAXA w 2016 r. odkryła na sąsiedniej planecie wał chmur unoszących się około 50 kilometrów nad powierzchnią.
Struktura odkryta na Wenus wywołała poruszenie wśród naukowców, którzy nie byli w stanie dokładnie wyjaśnić zjawiska. Problematyczne były m.in. ogromne rozmiary (6 tys. kilometrów szerokości), prędkość poruszania się czy wyraźnie ostre krawędzie natarcia.
Uczeni jednak nie poddali się i postanowili zgłębić to tajemnicze zjawisko. W tym celu sięgnęli po zaawansowane modele komputerowe oraz symulacje. W ten sposób udało się uzyskać odpowiedzi i okazuje się, że jest to bardzo unikalny proces.
Zjawisko na Wenus unikalne na skalę całego Układu Słonecznego
Badania wykazały, że zjawisko zachodzące w atmosferze Wenus jest bardzo unikalne. Do tego stopnia, że jest niespotykane na żadnej innej planecie Układu Słonecznego. Jest nim tak zwany "skok hydrauliczny", który można zaobserwować na przykład w postaci wody spływającej z kranu do zlewu.
Na Wenus przyjmuje on znacznie większe rozmiary i jest związany z niestabilnością fali Kelvina. To ostatecznie doprowadza do zmiany prędkości wiatru i silny prąd unosi opary kwasu siarkowego w wyższe partie atmosfery. Następnie występuje kondensacja, z której formują się ogromne chmury otaczające ten piekielny świat.
Uczeni uważają, że ten proces ma wpływ na superrotację Wenus, co powoduje poruszanie się chmur w atmosferze z prędkością nawet 60 razy szybszą od obrotu samej planety wokół osi. Podobne zjawisko występuje na Marsie, ale też w górnych partiach atmosfery Ziemi. Wyniki badań, których pierwszym autorem jest Takeshi Imamura z Uniwersytetu Tokijskiego, udostępniono na łamach "Journal of Geophysical Research: Planets".
