Najczystsza prastara znana gwiazda wszechświata. Jest zaskakująco blisko
Droga Mleczna ma mnóstwo gwiazd. Wśród nich jest bardzo stary obiekt sklasyfikowany pod nazwą SDSS J0715-7334. To najczystsza, prastara gwiazda, jaką astronomowie odkryli do tej pory. Jest to relikt pochodzący z bardzo wczesnego okresu wszechświata, który mógł powstać w wyniku jednych z pierwszych supernowych.
Naukowcy cały czas poszukają gwiazd tzw. III populacji, które powstały najwcześniej. Są to jednak obiekty czysto hipotetyczne. Astronomowie dokonali innego zaskakującego odkrycia. To najbardziej prastara gwiazda wszechświata wśród wszystkich znanych, która jest zaskakująco blisko nas.
Najczystsza prastara gwiazda wszechświata znaleziona w Drodze Mlecznej
Tym obiektem jest SDSS J0715-7334. To gwiazda, która w przeszłości bardzo przypominała Słońce, ale obecnie jest na innym etapie, który w zasadzie jest jej schyłkiem. Dziś to czerwony olbrzym. Okazuje się, że jest to przy okazji najczystsza, prastara gwiazda wszechświata wśród wszystkich odkrytych.
Co ciekawe, obiekt nie pochodzi z odległej galaktyki i jest zaskakująco blisko nas. Znajduje się w Drodze Mlecznej. Uczeni nie mają złudzeń. SDSS J0715-7334 to relikt wczesnego wszechświata, prawdopodobnie powstały z gazu wzbogaconego w wyniku jednej z pierwszych eksplozji supernowych we wczesnym kosmosie.
Te dziewicze gwiazdy są oknami do świtu gwiazd i galaktyk we Wszechświecie
O pradawności obiektu świadczy jego skład, który jest bardzo ubogi w metale. Metaliczność to zaledwie 0,005 proc. metaliczności Słońca. Zawartość żelaza była znikoma. Podobnie zresztą było w przypadku węgla, co stanowiło ogromne zaskoczenie.
"Gwiazda ma tak mało węgla, że sugeruje to, iż za jej powstanie jest odpowiedzialne wczesne rozproszenie pyłu kosmicznego. Ten proces formowania zaobserwowano dotychczas tylko raz" - dodaje Ji.
Gwiazdy III populacji nie zostały nigdy zaobserwowane
Najstarsze gwiazdy III populacji nadal pozostają w sferze domysłów, bo nigdy nie udało się ich zaobserwować. Wynika to z faktu, że ich żywotność była bardzo krótka. Zaczęły powstawać nawet kilkaset tys. lat po Wielkim Wybuchu.
Stąd też badania prowadzi się ma młodszych gwiazdach II populacji, które powstawały po szybkiej śmierci tych pierwszych. Naukowcy chcą skupić się na Małym i Wielkim Obłoku Magellana. Podejrzewają, że tam uda się znaleźć więcej gwiazd ubogich w metale, co umożliwi lepsze ich zbadanie. SDSS J0715-7334 prawdopodobnie pochodzi z drugiej z wymienionych galaktyk karłowatych.
