Naukowcy odkryli nieznany łuk magmowy
Naukowcy odkryli "brakujący" fragment geologicznej historii Ziemi. Międzynarodowy zespół naukowców pod kierunkiem naukowców z politechniki w Stambule przeprowadził badania, które ujawniły pozostałości nieznanego dotąd kontynentalnego łuku magmowego z późnej kredy. Strukturę zidentyfikowano w północno-zachodnim Iranie.
Wyniki analiz ukazują, że historia tej części świata jest bardziej złożona, niż dotąd sądzono, a sam łuk związany jest z ewolucją prehistorycznego oceanu. Odkrycie tej dawnej formacji pomaga lepiej zrozumieć przekształcenia Tetydy oraz kształtowanie się strefy kolizji między płytami arabską i euroazjatycką.
Znaleźli ślady "dawnego świata". Skomplikowane procesy
Odkryty łuk nazwano Azerbejdżańskim Kontynentalnym Łukiem Magmowym, od krainy w północno-zachodnim Iranie, Azerbejdżanu Irańskiego. Łuk był aktywny przed około 101-97 milionami lat, w okresie ewolucji Neo-Tetydy, dawnego oceanu, części większego systemu Tetydy. Podłużny pas wulkanów i intruzji magmowych jest związany z subdukcją płyty oceanicznej - procesem wsuwania jednej płyty pod drugą. Oceaniczne dno wnikało głęboko w płaszcz Ziemi pod kontynent, a uwalniana woda i towarzyszące jej procesy sprzyjały topnieniu skał. Powstała magma, wędrując w górę, formowała skały.
Dlaczego nie udało się zlokalizować tej formacji wcześniej? Ślady dawnego łuku zostały częściowo zatarte przez późniejsze deformacje tektoniczne i erozję, a także przykryte osadami oraz młodszymi skałami magmowymi. Wcześniejsze modele geologiczne Iranu koncentrowały się przede wszystkim na dwóch innych strukturach: łukach Sanandadżan-Sirdżan i Urumieh-Dochtar. Dopiero nowe podejście pozwoliło na zidentyfikowanie odrębnego, nieznanego dotąd systemu magmowego.
Odkrycie jest istotne z kilku względów, między innymi pokazuje, jak prehistoryczne łuki magmowe mogły ulec fragmentacji lub zasłonięciu przez późniejszą aktywność tektoniczną i inne procesy. Do tego identyfikacja dawnej struktury pomaga lepiej zrozumieć proces zamykania się dawnego oceanu, do którego doszło poprzez kolizję Afryki, Arabii i Indii z Eurazją. Odkrycie to pozwala geologom także przyjrzeć się, jak formował się dzisiejszy Bliski Wschód i zachodnia Azja.
Wyniki, otwiera się w nowym oknie badań opublikowano w czasopiśmie "Geoscience Frontiers".













