Odkryli je na wydmach. Pierwsze takie prehistoryczne odciski w Murcji
Międzynarodowy zespół badawczy odkrył na terenie Murcji w Hiszpanii skamieniałe ślady Palaeoloxodon antiquus, ogromnych słoni zwanych leśnymi, które tysiące lat temu zasiedlały niemal całą Europę. To pierwsze takie odkrycie w tym regionie. Zachowane tropy wymarłych zwierząt rzucają nowe światło na migracje megafauny plejstocenu.

Ślady prehisotrycznych gigantów na wydmach w Murcji
Międzynarodowy zespół naukowców przeprowadził szereg kampanii badawczych w południowo-wschodniej Hiszpanii - na wydmach na wybrzeżu Murcji, w regionie Calblanque i Torre de Cope. Dzięki tej pracy badacze potwierdzili istnienie czterech obszarów, gdzie znaleziono pierwsze skamieniałe odciski stóp kręgowców z okresu czwartorzędu w osadach wydmowych Murcji.
Wśród odcisków odkryto tropy ogromnych prehistorycznych stworzeń, których wcześniej nie znajdowano na obszarze tego hiszpańskiego regionu. Odciski te przypisuje się słoniowi Palaeoloxodon antiquus. To zwierzęta, które uznaje się za jedne z największych znanych ssaków lądowych, jakie kiedykolwiek istniały - dorosłe samce miały średnio 4 m wysokości w kłębie, a ich waga sięgała nawet 12 ton.
Ogromne stworzenia zasiedlały Europę przez setki tysięcy lat
Palaeoloxodon antiquus zwany też słoniem leśnym, to wymarły gatunek słonia, który przez setki tysięcy lat zasiedlał Europę, żył na tych terenach przez niemal cały plejstocen. Badanie ich tropów w Murcji rekonstruuje trasy przemieszczania się megafauny podczas ostatniego okresu międzylodowcowego, około 125 000 lat temu. Główne odkrycie pochodzi z rejonu Torre de Cope, gdzie zachował się trop dorosłego zwierzęcia. To cztery zaokrąglone odciski stóp o średnicy 40-50 cm każdy. Oprócz śladów słoni leśnych badacze zidentyfikowali też zachowane tropy jeleni i wilków.
Potencjalne szlaki migracyjne megafauny odkryte u wybrzeży Murcji skłaniają do głębszego namysłu nad znaczeniem Półwyspu Iberyjskiego w epoce plejstocenu. Obszar ten najpewniej pełnił funkcję ostoi klimatycznej dla roślin i zwierząt oraz ważnego korytarza wędrówek dużych ssaków, w tym słoni, wyjaśniają naukowcy.
- Uzyskane dowody porównano z innymi stanowiskami z epoki plejstocenu, na których występowały słonie leśne na Półwyspie Iberyjskim, co wskazuje na wykorzystywanie plaż i systemów wydmowych jako korytarzy migracyjnych dla tego gatunku w okresach interglacjalnych, co prawdopodobnie wiązało się z głównym rozmieszczeniem stanowisk neandertalczyków - podaje zespół badawczy.

Szczątki Palaeoloxodon antiquus odkryto m.in. w Polsce
Ślady Palaeoloxodon antiquus na hiszpańskich wydmach to pierwsze takie odkrycie w Murcji, a jego znaczenie jest dużo szersze, bo odciski stóp tego wymarłego słonia identyfikowane są sporadycznie. Szczątki tych gigantycznych słoni odkrywane są natomiast częściej, dostarczając wielu istotnych informacji na temat tych zwierząt - a także ich koegzystencji z wczesnymi ludźmi. Na podstawie wykopalisk wiemy na przykład, że neandertalczycy polowali na słonie leśne.
Kości wymarłego trąbowca znaleziono też m.in. w Polsce, na terenie kopalni węgla brunatnego w Jóżwinie (woj. wielkopolskie). Słoń leśny z odkrywki Jóźwin KWB "Konin" jest prezentowany na wystawie stałej w spichlerzu Muzeum Okręgowego w Koninie - zobaczymy tam zarówno szczątki zwierzęcia, jak i makietę 1:1.
Wyniki badań międzynarodowego zespołu pracującego w Murcji zostały opublikowane na łamach "Quaternary Science Reviews".












