W skrócie
- Zespół naukowców z Instytutu Maxa Plancka bada, czy Słońce posiada potencjał do generowania potężnych superrozbłysków obserwowanych u innych gwiazd w kosmosie.
- W 1947 roku na Słońcu zaobserwowano gigantyczną plamę słoneczną, która była około 40 razy większa od Ziemi i zajmowała 0,6 procenta tarczy naszej gwiazdy.
- Badania słojów drzew sugerują, że Słońce w przeszłości generowało ekstremalne burze magnetyczne, będące efektem występowania bardzo potężnych rozbłysków.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Słońce jak wiele innych gwiazd, generuje liczne rozbłyski. Wybrane obiekty tego typu są jednak w stanie wytwarzać tak zwane superrozbłyski, które poza naszym układem zaobserwowano niejednokrotnie. Czy nasza gwiazda też jest do tego zdolna? Próbuje na to odpowiedzieć zespół naukowców.
Plama słoneczna 40 razy szersza od Ziemi z 1947 roku
Uczeni pod kierownictwem zespołu z Instytutu Badań Układu Słonecznego im. Maxa Plancka (MPS) w Niemczech postanowili spróbować uzyskać odpowiedź na pytanie: czy Słońce jest w stanie generować superrozbłyski? W tym celu uczeni przeanalizowali aktywność gwiazdy Układu Słonecznego z lat 2010-2016 i oczywiście nic takiego nie wykryto.
Zobacz również:
"Oczywiście wiedzieliśmy, że w okresie obserwacji nie wystąpiły żadne superrozbłyski, ale zależność statystyczna, jaką odkryliśmy między uwolnioną energią a rozmiarem aktywnego obszaru, powinna sprawdzać się również w przypadku potężniejszych zjawisk" - wyjaśnia Natalie Krivova z MPS.
Jednak w 1947 r. na Słońcu została zauważona gigantyczna plama słoneczna. Pokrywała ona około 0,6 proc. tarczy gwiazdy. Szacunkowo jej wielkość była około 40 razy szersza od Ziemi! Co to oznacza?
Słońce mogłoby generować superrozbłyski w przeszłości
Według uczonych tak wielka plama słoneczna mogłaby teoretycznie wygenerować superrozbłysk na dolnej granicy w skali obserwowanych na innych gwiazdach.
"Nasze Słońce ma potencjał do generowania superrozbłysków. Może ono tworzyć ogromne plamy słoneczne, które w zasadzie mogą stanowić punkt wyjścia dla najbardziej ekstremalnych wyrzutów promieniowania" - komentuje Krivova.
Zobacz również:
Za naszego życia nie zaobserwowano tak potężnych rozbłysków, ale Słońce mogło je generować w przeszłości. Uczeni twierdzą, że odpowiednie dowody znaleziono w zapisach zawartych w słojach drzew. Związane są one z występowaniem ekstremalnych burz magnetycznych, które były następstwem tak dużych rozbłysków słonecznych. Wyniki badań udostępniono na łamach "Philosophical Transactions of the Royal Society A".
