Merck i Moderna, wspólnie rozwijające szczepionkę mRNA Intismeran Autogene, ogłosiły oficjalnie wyniki badania klinicznego III fazy INTerpath-001. Rezultaty przedstawiono podczas kongresu Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ESMO) i przyjęto do publikacji w czasopiśmie "The New England Journal of Medicine". Analiza objęła 1137 pacjentów z czerniakiem skóry w stadiach IIB-IV, u których nowotwór został całkowicie usunięty chirurgicznie.
Intismeran Autogene jest rozwijany jako terapia uzupełniająca, stosowana po chirurgicznym usunięciu nowotworu. Operacja może usunąć widoczne zmiany, ale nie zawsze oznacza wyeliminowanie wszystkich komórek nowotworowych z organizmu, a pozostałe komórki mogą z czasem doprowadzić do nawrotu choroby albo powstania przerzutów.
Uczestników przydzielono losowo do dwóch grup: jedna otrzymywała Intismeran Autogene wraz z Keytrudą, a druga Keytrudę i placebo. Próba była podwójnie ślepa, tzn. ani pacjenci, ani badacze nie wiedzieli, kto otrzymuje eksperymentalny preparat. Szczepionkę podawano we wstrzyknięciach domięśniowych co trzy tygodnie, maksymalnie dziewięć razy. Pembrolizumab podawano dożylnie co sześć tygodni przez okres około roku.
Ryzyko nawrotu mniejsze o 42 proc.
Badanie wykazało, że dodanie Intismeran Autogene do Keytrudy istotnie poprawiło czas wolny od nawrotu choroby. Po medianie obserwacji wynoszącej 24,6 miesiąca ryzyko nawrotu lub zgonu było o 42 proc. niższe niż w grupie otrzymującej samą Keytrudę. Terapia skojarzona zmniejszyła również o 38 proc. ryzyko wystąpienia przerzutów odległych lub zgonu.
Różnicę widać także w odsetku pacjentów pozostających bez nawrotu po dwóch latach. W grupie otrzymującej szczepionkę i Keytrudę wskaźnik ten wyniósł 82,2 proc., podczas gdy w grupie leczonej wyłącznie Keytrudą było to 70 proc. Dwuletni odsetek pacjentów bez przerzutów odległych (pojawiających się w oddalonych narządach) wyniósł odpowiednio 88,5 i 80,2 proc.
Firmy poinformowały przy okazji, że profil bezpieczeństwa połączenia Intismeranu z Keytrudą był zgodny z wcześniejszymi obserwacjami i nie pojawiły się nowe sygnały dotyczące bezpieczeństwa. Działania niepożądane związane z leczeniem wystąpiły u 95,8 proc. pacjentów w grupie terapii skojarzonej i u 90 proc. osób otrzymujących samą Keytrudę. Zdarzenia ciężkiego stopnia odnotowano odpowiednio u 14,2 i 13,4 proc. uczestników. Do najczęstszych problemów w grupie otrzymującej szczepionkę należały gorączka, ból w miejscu wstrzyknięcia i zmęczenie.
Szczepionka projektowana na podstawie guza pacjenta
Intismeran Autogene, znany również jako V940 lub mRNA-4157, wykorzystuje technologię informacyjnego RNA (mRNA), podobną pod względem podstawowej zasady działania do tej zastosowanej w niektórych szczepionkach przeciwko COVID-19. Różnica polega na tym, że celem nie jest wirus, lecz komórki nowotworowe.
Każdy preparat jest projektowany indywidualnie na podstawie analizy materiału pobranego z guza pacjenta oraz informacji o jego DNA. Naukowcy identyfikują charakterystyczne mutacje nowotworu, a następnie opracowują szczepionkę kodującą do 34 neoantygenów, czyli struktur związanych z nieprawidłowościami charakterystycznymi dla komórek nowotworowych.
Po podaniu preparatu komórki organizmu odczytują informację zapisaną w mRNA i wytwarzają odpowiednie antygeny. Układ odpornościowy może dzięki temu nauczyć się rozpoznawać charakterystyczne cechy nowotworu i uruchomić skierowaną przeciwko niemu odpowiedź, w tym aktywność limfocytów T.
Takie podejście ma szczególne znaczenie w przypadku nowotworów, które różnią się między pacjentami pod względem zestawu mutacji. Zamiast stosować identyczny preparat u wszystkich chorych, można przygotować terapię dopasowaną do biologicznych cech konkretnego guza.












