Najbardziej samotny dom na Ziemi. Fascynująca historia białej chatki

Wyspa Elliðaey, leżąca w archipelagu Vestmannaeyjar u południowych wybrzeży Islandii, od lat budzi ogromne zainteresowanie internautów i podróżników. Ten niewielki, skalisty skrawek lądu o powierzchni zaledwie 0,45 km² stał się sławny za sprawą jednego, charakterystycznego budynku. Biały domek stojący samotnie pośród zielonych, stromych pagórków zyskał w mediach społecznościowych miano "najbardziej samotnego domu na świecie", stając się symbolem absolutnej izolacji i ucieczki od cywilizacji.

Budynek ten istnieje naprawdę, mimo że narosło wokół niego wiele nieprawdziwych legend. Przez lata spekulowano, że wyspa jest własnością słynnej islandzkiej piosenkarki Björk, co miało wynikać z błędnej interpretacji wypowiedzi premiera Islandii z 2000 r. W rzeczywistości propozycja podarowania wyspy ekscentrycznej artystce dotyczyła innego miejsca o tej samej nazwie, położonego w zachodniej części kraju. Inna plotka głosiła, że dom został zbudowany przez tajemniczego miliardera jako bunkier na wypadek apokalipsy zombie.

Prawda o pochodzeniu budowli jest jednak znacznie bardziej prozaiczna i związana z lokalnymi tradycjami. Obiekt został wzniesiony w 1953 r. przez Stowarzyszenie Myśliwskie Elliðaey jako baza wypadowa dla jego członków. Choć wyspa była zamieszkana przez kilka rodzin przez blisko 300 lat, jeszcze do lat 30. XX wieku, obecnie nikt nie rezyduje na niej na stałe. Nie jest to jednak typowe opuszczone miejsce. Chata służy myśliwym - głównie podczas sezonowych polowań na maskonury, które licznie gniazdują w tutejszych klifach. Co ciekawe, w pobliżu znajduje się jeszcze jedna, mniejsza i starsza konstrukcja, pełniąca niegdyś funkcję magazynu i warsztatu dla naukowców badających lokalną przyrodę.

Jeden z największych przebojów Budki Suflera z 1975 roku mógłby odnosić się do samotnego domu na wyspie Elliðaey ze względu na oniryczny charakter scenerii. Zdjęcia wyspy robią bowiem furorę w mediach społecznościowych, często sprawiając wrażenie nierealnych, stworzonych w Photoshopie, generatorze obrazów AI albo będących bramą do Backrooms ze względu na efekt przestrzeni liminalnej. "Biała Chata" może też budzić skojarzenia z Twin Peaks. Jeśli jednak wierzyć oficjalnym rekomendacjom biur podróży, nie dzieje się tam nic nadprzyrodzonego.

Wnętrze "najbardziej samotnego domu" utrzymane jest w prostym, skandynawskim stylu. Ściany wyłożone są drewnianą boazerią, a wyposażenie obejmuje przytulną strefę wypoczynkową z sofami, jadalnię oraz sypialnię z licznymi materacami na piętrze. Mimo braku luksusów znanych z nowoczesnych rezydencji goście mogą korzystać z sauny.

Dom nie posiada jednak dostępu do sieci elektrycznej ani tradycyjnej kanalizacji. Woda wykorzystywana w budynku pochodzi z systemów zbierania deszczówki. O unikalności tego miejsca świadczy księga gości, w której podpisało się już ponad 11 tysięcy osób, którym udało się dotrzeć na ten trudno dostępny teren.

Mimo że to niezwykłe miejsce odwiedziły już tysiące turystów, to w rzeczywistości dotarcie do posiadłości na Elliðaey stanowi ogromne wyzwanie logistyczne i fizyczne. Malownicza, lecz surowa wyspa nie posiada portu ani pomostu, co zmusza odwiedzających do przeskakiwania z łodzi bezpośrednio na śliskie, skaliste zbocze, a następnie do wspinaczki po linie na szczyt klifu.

Ze względu na surowe warunki panujące na północnym Atlantyku podróż morska często odbywa się wśród wysokich fal i w niskich temperaturach. Wyspa jest własnością prywatną i wstęp do samej chaty wymaga zgody właścicieli, jednak turyści mogą podziwiać ją z pokładów promów kursujących na sąsiednią wyspę Heimaey i robić jej zdjęcia na Instagrama lub brać udział w specjalistycznych wycieczkach łodzią, które pozwalają z bliska przyjrzeć się temu fascynującemu, odizolowanemu od świata miejscu.

Jeśli trudy dalekiej podróży nie są dla ciebie i preferujesz lokalne samotnie, zawsze możesz rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady - choćby na kilka dni.