Spis treści:
- Czym różni się taryfa G11 od G13 i jak wyglądają strefy czasowe?
- Kiedy G13 przynosi realne oszczędności, a kiedy bezpieczniej zostać przy G11?
- Pułapka szczytu popołudniowego. Jak nawyki domowników wpływają na rachunek?
Odbiorcy indywidualni w Polsce mogą korzystać z kilku podstawowych taryf energetycznych z grupy G. Najpopularniejsza jest G11, w której jedna stawka obowiązuje przez całą dobę. Dostępne są również taryfy wielostrefowe, takie jak G12, G12w czy G13, gdzie cena energii zależy od pory dnia, a czasem także od dnia tygodnia. Wybór odpowiedniej taryfy może mieć równie duży wpływ na rachunki jak ograniczenie samego zużycia energii.
Czym różni się taryfa G11 od G13 i jak wyglądają strefy czasowe?
G11 jest domyślną taryfą dla większości gospodarstw domowych, w której jedna stawka za energię obowiązuje przez całą dobę. Cena mieści się w granicach 1,22-1,35 zł za kWh brutto, wliczając to opłaty dystrybucyjne. Nie zależy ona od dnia tygodnia czy od pory. Nie wymaga więc śledzenia godzin ani planowania pracy urządzeń.
G13 to taryfa trójstrefowa, w której koszt energii zależy od momentu jej zużycia. Najdroższy prąd, otwiera się w nowym oknie przypada na godziny szczytowego zapotrzebowania, a najtańszy na okresy, gdy sieć jest mniej obciążona. W taryfie G13 doba podzielona jest na 3 strefy: godziny poranne i popołudniowe (droższe), szczyt popołudniowy (najdroższy) oraz pozostałe godziny (najtańsze). Pory stref czasowych zmieniają się też w zależności od sezonu letniego i zimowego.
Różnice są znaczące. W typowej taryfie G11 płacisz jedną stawkę przez całą dobę, około 0,62 zł za kWh. W G13 najtańsze godziny potrafią kosztować ok. 0,63 zł/kWh, ale najdroższe nawet ok. 1,50 zł / kWh brutto. To kwoty razem z opłatami dystrybucyjnymi. To oznacza, że każda kilowatogodzina zużyta w najdroższych godzinach może kosztować ponad dwa razy więcej niż w najtańszej strefie tej samej taryfy.
Zobacz również:
Kiedy G13 przynosi realne oszczędności, a kiedy bezpieczniej zostać przy G11?
Taryfa G13 najlepiej sprawdza się w domach, które zużywają dużo energii i jednocześnie mogą sterować momentem jej poboru. Mowa przede wszystkim o właścicielach pomp ciepła, bojlerów elektrycznych, ogrzewania akumulacyjnego czy samochodów elektrycznych ładowanych nocą. Takie urządzenia można zaprogramować tak, aby działały wtedy, gdy prąd jest najtańszy. Coraz częściej korzystają z niej również użytkownicy inteligentnych domów. System automatyki może sam uruchomić ładowanie auta, podgrzewanie wody czy pracę energochłonnego AGD w odpowiednich godzinach. W takim scenariuszu oszczędności pojawiają się praktycznie bez angażowania domowników.
Z kolei G11 jest bezpieczniejsza dla osób, które zużywają energię dość równomiernie przez cały dzień. Niektórzy nie chcą lub nie mogą podporządkowywać codziennych czynności harmonogramowi taryfy. Jeśli większość urządzeń działa wtedy, kiedy po prostu są potrzebne, brak stref czasowych oznacza większą przewidywalność rachunków.
Sama zmiana taryfy nie generuje więc oszczędności. Kluczowe znaczenie ma profil zużycia energii. Jeśli duża część poboru nadal przypada na drogie godziny, G13 może okazać się mniej korzystna od klasycznej G11.
Pułapka szczytu popołudniowego. Jak nawyki domowników wpływają na rachunek?
Największym zagrożeniem dla użytkowników G13 jest popołudniowy szczyt energetyczny. To właśnie wtedy większość osób wraca z pracy, uruchamia piekarnik, płytę indukcyjną, pralkę, suszarkę, zmywarkę i ładowarki do elektroniki. Problem polega na tym, że w taryfie G13 są to zwykle najdroższe godziny dobowego rozliczenia. Zimą przypadają między 16:00 a 21:00, a latem między 19:00 a 22:00.
Jeśli domownicy właśnie wtedy koncentrują większość energochłonnych czynności, potencjalne korzyści z tańszych godzin nocnych i popołudniowych szybko znikają. W tym czasie w taryfie G13 prąd jest ponad dwa razy droższy niż poza szczytem. Kosztuje też więcej niż w tradycyjnej taryfie. W efekcie gospodarstwo, które miało oszczędzać, może zapłacić więcej niż przy stałej stawce G11.
Dlatego przed zmianą taryfy warto sprawdzić historię zużycia energii albo przeanalizować własne przyzwyczajenia. Czy pralka może ruszać po 22:00? Czy auto elektryczne ładowane jest nocą? Czy pompa ciepła ma funkcję programowania godzin ogrzewania? Odpowiedzi na te pytania są często ważniejsze niż sama wysokość stawek w cenniku.
W skrócie: G11 wygrywa prostotą i przewidywalnością. G13 daje większy potencjał oszczędności, ale tylko wtedy, gdy dom potrafi "żyć" zgodnie z rytmem taryfy. W erze pomp ciepła, magazynów energii i inteligentnych domów może być bardzo atrakcyjna. W tradycyjnym gospodarstwie, gdzie urządzenia działają głównie po powrocie domowników z pracy, lepiej pozostać przy tradycyjnej G11.
