W skrócie
- Japoński projekt Oga-Katagami-Akita o mocy 315 MW uzyskał certyfikat potwierdzający odporność turbin 15 MW na ekstremalne wstrząsy sejsmiczne występujące w regionie.
- Na instalację składać się będzie 21 turbin Vestas V236-15.0 MW, a komercyjny start inwestycji na wybrzeżu wyspy Honsiu zaplanowano na czerwiec 2028 roku.
- Opracowana konstrukcja fundamentów przeciwdziała zjawisku upłynnienia gruntu, wyznaczając nowy standard dla morskich farm wiatrowych budowanych w strefie Pacyficznego Pierścienia Ognia.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Potężna farma wiatrowa odporna na wstrząsy sejsmiczne
Projekt Oga-Katagami-Akita o mocy 315 MW pokonał kluczową barierę techniczną, osiągając wynik niespotykany dotąd w sektorze morskiej energetyki wiatrowej. Certyfikat zgodności przyznała jej agencja Bureau Veritas Japan, potwierdzając jej pełną odporność na surowe japońskie normy techniczne. Dokumentacja uwzględnia rygorystyczne wymagania dotyczące obciążeń sejsmicznych na wypadek wystąpienia niezwykle rzadkich wstrząsów tektonicznych.
Jest to pierwsza na świecie konstrukcja z turbinami klasy 15 MW usadowiona na dnie morskim, która uzyskała oficjalną akredytację w warunkach zagrożenia sejsmicznego. Sektor energetyczny z Europy Północnej, gdzie wypracowywano podwaliny tej technologii, nigdy nie musiał mierzyć się z takimi wyzwaniami. Tokio, położone w strefie Pacyficznego Pierścienia Ognia, jest natomiast do tego zmuszone.
Weryfikacja dokonana przez japoński oddział Bureau Veritas objęła ocenę warunków lokalizacyjnych, analizę skrajnych obciążeń oraz szczegółową kontrolę projektową. Podczas gdy europejskie standardy budowlane skupiają się głównie na sile fal morskich i niszczycielskim działaniu wiatru, japońskie przepisy nakładają obowiązek równoległego uwzględniania wstrząsów sejsmicznych. Potrzebę stosowania odmiennych norm dobitnie pokazało trzęsienie ziemi z 2011 r. o sile 9,0 w skali Richtera. Doszło wówczas do upłynnienia piaszczystego dna morskiego i przechylenia fundamentu monopalowego na farmie wiatrowej Kamisu.
Zespół inżynieryjny pod przewodnictwem COWI, współpracujący z firmami Kajima Corporation i Kobori Research Complex, musiał opracować konstrukcję zdolną wytrzymać jednoczesne uderzenia fal i wiatru oraz wstrząsy sejsmiczne. Eksperci z Kobori skupili się na zjawisku nieliniowej interakcji między gruntem a strukturą budowli, zapobiegając utracie nośności monopali w przypadku upłynnienia podłoża.
Gigantyczne turbiny 15 MW to część wielkiego celu Japonii
Na terenie elektrowni stanie 21 turbin Vestas V236-15.0 MW. Są to jednostki wyposażone w trzystopniową przekładnię obiegową ZF Wind Power i generator z magnesami trwałymi. Średnica wirnika wynosi 236 m, a pojedyncza łopata mierzy 115,5 m. Powierzchnia omiatania łopat przekracza 43,7 tys. m2. Każdy z tych olbrzymów jest w stanie wyprodukować rocznie około 80 GWh energii, co wystarcza do zasilenia blisko 20 tys. gospodarstw domowych.
Dla porównania - wcześniejsza inwestycja Akita Noshiro wymagała aż 33 mniejszych turbin o mocy 4,2 MW każda, by uzyskać 139 MW. W przypadku Oga-Katagami-Akita zastosowanie 21 potężnych jednostek pozwala wygenerować aż 315 MW. Ograniczenie liczby monopali obniża koszty materiałowe opiewające na dziesiątki milionów dolarów, zmniejszając też nakłady na statki instalacyjne. Inwestycja ta stanowi pierwsze wdrożenie urządzeń tej skali w Japonii oraz pierwszą aplikację turbin 15 MW poza Europą (z wyłączeniem Chin). Uruchomienie komercyjne inwestycji na wybrzeżu miasta Katagami na wyspie Honsiu planowane jest na czerwiec 2028 r.
Choć cel Japonii z grudnia 2020 r. zakładał osiągnięcie 10 GW mocy z morskiej energetyki wiatrowej do 2030 r. (a następnie 30-45 GW do 2040 r.), realizacja planu przebiega wolno. Na koniec 2024 r. moc zainstalowana wynosiła zaledwie 253,4 MW. Analitycy z Global Wind Energy Council szacują, że do 2030 r. powstanie ok. 3,5 GW - czyli skromne 35 proc. rządowych zapowiedzi. Na tempo prac wpłynęły rosnące ceny surowców i wyzwania na poziomie łańcucha dostaw, które doprowadziły m.in. do wycofania się firmy Mitsubishi z trzech projektów w sierpniu 2025 r. Mimo to konsorcjum nie wstrzymuje prac.
W maju 2026 r. Spółka DEME - poprzez joint venture Japan Offshore Marine z Penta-Ocean Construction - zdobyła kontrakt o wartości do 50 mln euro na montaż turbin. Do prac zostanie wykorzystana jednostka Sea Challenger wyposażona w dźwig o nośności 1,6 tys. ton, która w drugiej połowie 2027 r. wywiesi japońską banderę.
Nowy standard dla całego regionu Azji i Pacyfiku
Zdobyta przez Japończyków certyfikacja ma charakter przełomowy dla całego Pacyficznego Pierścienia Ognia. Państwa takie jak Tajwan, Korea Południowa, Filipiny czy Indonezja zmagają się z podobnymi warunkami geologicznymi. W 2026 r. towarzystwo klasyfikacyjne Det Norske Veritas opublikowało uaktualnioną normę DNV-RP-0585 dotyczącą projektowania w strefach sejsmicznych, a projekt DONISIS prowadzony przez Carbon Trust bada zachowanie gruntów piaszczystych pod monopalami.
Oga-Katagami-Akita dostarcza sprawdzony w praktyce i oficjalnie zatwierdzony wzorzec inżynieryjny. Zapewnia to przetarty szlak dla sąsiednich rynków. Zamiast tworzyć teoretyczne modele od zera, inżynierowie będą mogli skorzystać z zaakceptowanego przez Bureau Veritas rozwiązania.
Za realizację przedsięwzięcia odpowiada konsorcjum Oga Katagami Akita Offshore Green Energy, w skład którego wchodzą: JERA Nex BP, Electric Power Development (J-POWER), Tohoku Electric Power oraz Itochu. Jak wyjaśnił dyrektor ds. Azji i Pacyfiku w DEME, Frank Jonckheere, inwestycja ta "potwierdza fakt, że Japan Offshore Marine stało się w pełni operacyjne i jest dobrze przygotowane do wdrożenia projektów morskiej energii wiatrowej na większą skalę w Japonii".













