Istniejące materiały chłodzące mają pewne wady - niektóre z nich pasywnie uwalniają zaabsorbowane ciepło i przepuszczają je bezpośrednio do budynków. Inne, które odbijają światło słoneczne, nie sprawdzają się podczas gorącej, wilgotnej lub pochmurnej pogody. Dlatego Yu Fu, Kai Zhang i współpracownicy chcieli opracować wytrzymały materiał, który mógłby odbijać światło słoneczne, pasywnie uwalniać ciepło i zapobiegać przenikaniu ciepła.
Uczeni połączyli nanokryształy celulozy mostkiem silanowym, a następnie zamrozili i wysuszyli materiał w próżni. W wyniku tego procesu nanokryształy ustawiły się pionowo, tworząc białą, lekką piankę, która odbijała 96 proc. światła widzialnego i emitowała 92 proc. zaabsorbowanego promieniowania podczerwonego.
Zobacz również:
Po umieszczeniu na wyłożonym folią aluminiową pudełku, które stało na zewnątrz, materiał utrzymywał temperaturę wewnątrz pudełka o 9 stopni Celjsusza niższą niż na zewnątrz. W miarę jak pianka celulozowa była ściskana, jej zdolność do chłodzenia malała, co ujawniało możliwość dostosowania właściwości chłodzących.
Naukowcy obliczyli, że umieszczenie pianki na dachu i ścianach zewnętrznych budynku może zmniejszyć zapotrzebowanie na energię do chłodzenia średnio o 35,4 proc. Ponieważ wydajność pianki celulozowej na bazie drewna można regulować w zależności od warunków pogodowych, technologia ta może być stosowana w wielu różnych środowiskach.
