Chirurgiczny plaster z jednej strony jest gładki, a z drugiej lepki. Zespół naukowców z MIT wykazał, że można go szybko przykleić do dużych rozdarć i nakłuć w okrężnicy, żołądku i jelitach różnych zwierząt. Klej wiąże się z tkankami w ciągu kilku sekund i utrzymuje się na miejscu przez ponad miesiąć. Jest elastyczny - może się rozszerzać i kurczyć wraz z funkcjonującym organem podczas gojenia. Plaster jest biodegradowalny, więc kiedy nie jest już potrzebny, jest naturalnie rozkładany.
Naukowcy przewidują, że chirurgiczna taśma klejąca mogła by pewnego dnia stanowić wyposażenie sal operacyjnych i oddziałów ratunkowych. Może być skuteczna jako szybka i bezpieczna alternatywa jako wzmocnienie dla szwów.
- Uważamy, że taśma chirurgiczna to dobra technologia bazowa, która może zostać przekształcona w rzeczywisty produkt dostępny na rynku. Chirurdzy mogliby używać jej tak samo, jak taśmy klejącej w świecie pozachirurgicznym. Nie wymaga ona żadnego przygotowania ani wcześniejszych kroków. Wystarczy ją wyjąć, otworzyć i użyć - powiedział dr Hyunwoo Yuk z MIT.
Klej został wykonany z kwasu poliakrylowego, materiału chłonnego stosowanego w pieluchach, który początkowo jest suchy, a następnie wchłania wilgoć w kontakcie z mokrą powierzchnią lub tkanką, tymczasowo przyklejając się do niej. Naukowcy dodali do materiału estry NHS - związki chemiczne, które mogą łączyć się z białkami w tkance, tworząc mocniejsze wiązania. Na koniec wzmocnili klej żelatyną lub chitozanem - naturalnymi składnikami, które utrzymują kształt taśmy.
Zobacz również:
Nowa taśma chirurgiczna bazuje na odkryciu z 2019 r. Wtedy naukowcy z MIT stworzyli taśmę dwustronną, jednak po konsultacji z chirurgami zdali sobie sprawę, że wersja jednostronna jest praktyczniejsza.
- W praktyce nieczęsto zdarza się, że trzeba sklejać dwie tkanki ze sobą - narządy muszą być od siebie oddzielone. Jedną z propozycji było wykorzystanie tego lepkiego elementu do naprawy nieszczelności i uszkodzeń w jelitach - dodał dr Yuk.
Nieszczelności i rozdarcia w przewodzie pokarmowym są zazwyczaj łączone za pomocą szwów chirurgicznych. To wymaga jednak precyzji i przeszkolenia, a po operacji szwy mogą powodować bliznowacenie wokół uszkodzenia. Tkanka między szwami również może się rozerwać, powodując wtórne przecieki, które mogą prowadzić do sepsy.
Eksperymenty wykazały, że chirurgiczna taśma klejąca może potencjalnie bezpiecznie naprawiać uszkodzenia przewodu pokarmowego i być stosowana równie łatwo jak komercyjna. Na razie jednak nie wiadomo, kiedy możemy spodziewać się jej dostępności w warunkach klinicznych.
