Nintendo Wii - konsola dla wszystkich

W święta 2010 roku furorę robiły sensor Kinect oraz kontrolery ruchowe Move. Te urządzenia nigdy jednak nie trafiłyby na rynek, gdyby nie sukces konsoli Nintendo Wii - najpopularniejszej konsoli stacjonarnej na świecie. Sprzęt ten był obecny w naszym kraju praktycznie od dnia premiery (jesień 2006), ale dopiero niedawno jego oficjalny dystrybutor - firma Stadlbauer - postanowił wystartować z dużą kampanią reklamową mającą przybliżyć to urządzenie Polakom. To doskonała okazja, aby przyjrzeć się konsolce Nintendo.

Do testów otrzymaliśmy egzemplarz konsoli w czarnej obudowie, ale standardem nadal jest kolor biały. Sprzęt jest naprawdę mały i bez problemu zmieści się pod telewizorem czy na półeczce z elektroniką. Wii mierzy 44 mm szerokości, 157 mm wysokości i 215,4 mm długości w ustawieniu poziomym (wyobraźcie sobie trzy pudełka DVD obok siebie). Całość waży około 1,2 kg.

Gry dostępne na Wii zostały nagrane na płytach DVD, jednak sama konsola nie odtwarza filmów DVD (szkoda). Ponadto, nie spolszczono menu głównego konsoli i - co z przykrością stwierdzamy - na Wii nie ma praktycznie gier zlokalizowanych w języku polskim. To może być problemem dla niektórych graczy, szczególnie najmłodszych.

W podstawowym zestawie, oprócz konsoli, znajdziemy czujnik ruchu, jeden Pilot Wii, (Wiimote) i jeden Nunchuk. Do zestawu z czarną konsolą Wii Black dołączany jest jeszcze Wii Motion Plus (poniżej tłumaczymy wszystkie terminy).

Nie zabrakło także standardowego kabla composite AV, który będzie pasował do każdego telewizora produkowanego przez ostatnie kilkanaście lat. Konsola Wii nie obsługuje obrazu HD. Najwyższą możliwą rozdzielczością jest 480p. Aby się nią nacieszyć, musimy kupić osobny kabel. W zestawie znajdziemy także specjalny stojak i podkładkę stabilizującą.

Z tyłu konsoli znajdziemy dwa porty USB, natomiast czytnik kart SD kryje się z przodu konsoli (pod przykrywką). Do czego może służyć karta SD? Jako nośnik do zapisywania stanu gier oraz zapisu gier ściągniętych na konsole (poprzez usługę sieciową). Z karty SD możemy także przeglądać zdjęcia. Wii ma cztery porty przeznaczone dla kontrolerów z konsoli GameCube, poprzedniego sprzętu Nintendo.

Podsumowując, Wii prezentuje się bardzo dobrze, doskonale komponując się z innymi urządzeniami. Jest małe, zatem nie tylko łatwo je umieścić pod telewizorem, ale i łatwo transportować. Łączy ono wizualnie najlepsze cechy przenośnego odtwarzacza DVD ze stylowo wykonaną zabawką. Tyle o wyglądzie, teraz sprawdźmy działanie.

Konsolę Wii w zestawie z grą oraz kontrolerem można kupić za około 800 zł

Cena drugiego Pilota Wii Motion Plus Nunchuk - około 150 zł

Odpowiedź brzmi - bardzo prosto. Do konsoli podłączamy czujnik ruchu, który następnie umieszczamy pod lub nad telewizorem. To on będzie "widział" ruchy naszych kontrolerów. Każdy Pilot Wii przypomina trochę... no cóż, pilota i ma specjalną smyczkę, którą zakładamy na rękę, aby Wiilot nie wyleciał nam podczas zabawy.

Aby uniknąć przykrych niespodzianek, można także zakupić gumowe etui zakładane na kontroler. Skutecznie ochroni ono zarówno Wiilota, jak i telewizor, a także inny sprzęt (nie mówiąc już o domownikach), , kiedy Wiilot wypadnie nam z rąk. Do Pilota Wii można także podpiąć Nunchuk, czyli analogowy kontroler z dodatkowymi przyciskami. Większość gier wymaga do obsługi obu kontrolerów.

Granie na Nintendo Wii:

Dalej jest już banalnie prosto. Kontrolery - zależnie od gry - stają się np. rakietą tenisową, łukiem, kulą bilardową, mieczem, kierownicą samochodu i setkami innych rzeczy.

Tutaj właśnie tkwi magia tego urządzenia. Nie trzeba tłumaczyć "jak się w to gra", bo spora część gier tak naprawdę tłumaczy się sama. Natomiast te bardziej skomplikowane tytuły wymagają już nauki - podobnie jak w przypadku gier na inne konsole. Nie zawsze wykorzystują one w pełni potencjał ruchowy Wii, oferując rozrywkę bardziej "standardową". I dobrze, cały czas skakać się nie da - niektóre gry na Wii potrafią być, dosłownie, męczące.

Menu główne konsoli obsługujemy przy pomocy Wiilota, który pełni wtedy funkcję czegoś, co przypomina nam myszkę. Całość jest bardzo intuicyjna i ogranicza się do wyboru kolejnych "kanałów" - bo tak konsola nazywa opcje: przeglądania zdjęć, ustawień etc. Otrzymujemy także możliwość stworzenia naszego avatara - tzw. Mii. Na jednej konsoli możemy stworzyć wiele Mii i następnie grać nimi w różnych grach.

Wii teoretycznie umożliwia także sufrowanie po sieci. W praktyce jednak konsola nie sprawdza się w tym zbyt rewelacyjnie. Owszem, możemy przeglądnąć mniej rozbudowane strony internetowe, ale nie ma mowy o doświadczeniu znanym z komputerów. Dodatkowo, np. jakość filmików z YouTube pozostawia wiele do życzenia, nie ma opcji ściągania plików, a strony "dla dorosłych" pozostają zablokowane.

Wspomnieliśmy o Wii Motion Plus. Jest to specjalna przystawka, którą podpinamy do Pilota Wii. Dzięki niej sprzęt staje się precyzyjniejszy a sterowanie łatwiejsze. Obecnie na rynku znajdziemy jedynie kilka gier, które wymagają Wii Motion Plus. Są to m.in. "Wii Sports Resort" oraz "Red Steel 2". W przyszłości pojawi się więcej gier korzystających z Wii Motion Plus. Na razie jest to zatem tylko dodatek. Przejdźmy do omówienia najciekawszych gier na Nintendo Wii.

Poniżej omówimy pokrótce kilka najciekawszych gier wydanych na Wii. Warto dodać, że baza tytułów na konsolę Nintendo jest potężna, w większości są to tzw. gry "casualowe", czyli tytuły napisane z myślą o początkujących graczach i rodzinach.

Tytuły stworzone są wyłącznie dla rozrywki, często trwającej kilkanaście minut - ponieważ po tym przedziale czasu zazwyczaj zaczynamy grać w coś innego. Nie sposób dokładnie wyjaśnić zasad zabawy w każdym tytule - dlatego w naszym materiale umieściliśmy tyle fragmentów wideo.

Gra umieszczana w zestawach z konsolą. Stała się symbolem rozrywki firmowanej przez Wii. To zestaw 5 mini-gier (boks, golf, baseball, tenis ziemny i kręgle), w które grać może do kilku osób. Z jednej strony proste, z drugiej szalenie wciągające i - co najważniejsze - bardzo łatwe do przyswojenia. To jedne z tych gier, w które może grać każdy.

Kontynuacja "Wii Sports" - ta gra wymaga Wii Motion Plus. Tym razem dostajemy 12 dyscyplin sportowych. Zasady są identyczne, jak w części pierwszej. Świetnie np. sprawdza się strzelanie z łuku, gdzie musimy "naciągać cięciwę" (przy pomocy Nunchucka) oraz tenis stołowy. Dzięki Wii Motion Plus sterowanie jest jeszcze bardziej dokładne.

Jedna z gier, która wymaga dodatkowego urządzenia - deski Wii Balance Board. W zamian jednak otrzymujemy bardzo ciekawą grę fitness. Gracze są poddawani regularnym treningom, a ich wyniki są skrzętnie zapisywane przez konsolę. Jeśli ktoś marzył o "siłowni w domu" - ma teraz taką szansę. Wii Fit rozpoczęło modę na "gry fitness" - pojawiło się już kilka takich tytułów, ale z ich bazy warto tylko wspomnieć o "EA Sports Active".

Wii Fit na wideo:

Super Mario to absolutna legenda, a większość gier z tym hydraulikiem w roli głównej to klasa sama w sobie. "Super Mario Galaxy 2" to jedna z najnowszych odsłon i absolutnie doskonała gra platformowa, która doskonale łączy możliwości ruchowe Wii z niesamowitą kreatywnością twórców. Ale gier z Mario jest bardzo dużo, wspomnijmy choćby o "Super Mario Galaxy 1", a także "New Super Mario Bros" oraz wyścigach "Mario Kart Wii".

Gry taneczne - tego nie mogło zabraknąć także na Wii. Co prawda "Just Dance" pozostawia wiele do życzenia, jednak jest to dobra pozycja "na imprezy". Gracz, trzymając Pilota Wii w dłoni, wykonuje pojawiającą się na ekranie choreografię. Do gry można zaangażować kilka osób jednocześnie. Oprócz "Just Dance" na rynku zadebiutowała też, korzystająca z tych samych zasad, "Michael Jackson Experience", w której tańczymy do repertuaru Króla Popu.

Just Dance 2 na żywo (plus dziwnie ubrani ludzie):

Gra, w której wcielamy się w kowboja-samuraja... Ok, fabuła nie ma tu wielkiego znaczenia. Najważniejsze, że dzięki Wii Motion Plus nasz Wii Pilot staje się prawdziwą kataną. Nie ma drugiej gry, która tak "realistycznie" pokazuje walki przy pomocy broni białej.

Gier "casualowych", które sprawiły, że Wii stało się tak popularną konsolą są dziesiątki, zatem nie sposób ich wszystkich wymienić. Od "Wii Party" i "Wii Music", przez świetną "party-game" "Rayman Raving Rabbids", na "symulatorach" wędkowania, strzelania i uprawiania Zumby kończąc. Trzeba jednak uczciwie dodać, że ponad połowa z tych tytułów to gry niskobudżetowe i zwyczajnie kiepskie. Ale zawsze trafią się czarne owce.

Problem Wii polega jednak na tym, że jest on często traktowany jako zabawka, a nie "poważna" konsola. Ta konsolka rzeczywiście ma przeciętne możliwości graficzne w porównaniu do PS3 i Xboksa 360, a jego baza użytkowników sprawia, że nie znajdziemy dla niej wielu "dorosłych" gier. Nie oznacza to jednak, że brakuje gier "od 16 lat wzwyż". Z najnowszych produkcji można chociażby wymienić "GoldenEye 007", "Metroid M" czy "Call of Duty: Black Ops". Kupując Wii musimy zdawać sobie sprawę, że nie jest to konsola przewidziana do takich gier.

"GoldenEye 007" - zwiastun:

Nintedo Wii dzięki swojej bibliotece gier oraz cenie stanowi realną alternatywę dla Kinecta oraz PlayStation Move. To szczególnie dobry pomysł, jeśli chcemy kupić konsolę dla całej rodziny i nie zależy nam na dużej liczbie gier "dla dorosłych". Technologicznie jest to konsola, która odstaje od reszty, także jej możliwości "ruchowe" ustępują Kinect oraz Move, ale nadal wygrywa ofertą gier, ceną oraz "Magią Nintendo". Ten sprzęt należy traktować jako dodatek, taką swoistego rodzaju konsolę-zabawkę, którą uruchamiamy wtedy, kiedy chcemy się zrelaksować i zwyczajnie dobrze bawić. W tej roli Wii sprawdza się doskonale.

+ niska cena i prostota/wszechstronność zabawy,

+ bogata biblioteka gier,

+ Super Mario!

- nie ma polskich wersji gier,

- nie odtwarza filmów DVD,

- przeciętne możliwości graficzne.