Sernik to jeden z najpopularniejszych deserów. Wzmianki na jego temat pojawiały się już w starożytnej Grecji i Rzymie. Sernik był nawet elementem specjalnej diety, której przestrzegali uczestnicy pierwszych igrzysk.
Prawdopodobnie do Polski ten przysmak dotarł dzięki Janowi III Sobieskiemu, który wracając z bitwy pod Wiedniem, otwiera się w nowym oknie, przywiózł przepis na sernik wiedeński.
Pochodzenie sernika z Jaszczowa (wieś na Lubelszczyźnie, w okolicach Łęcznej) datuje się na lata międzywojenne. O ile głównym składnikiem większości serników jest albo delikatny twarożek, albo kremowy serek, o tyle w tym wypadku pierwsze skrzypce gra ser wymieszany z kartoflami.
"Cukier, masło, jajka ucieramy na jednolitą masę, dodajemy wanilię. Ser i kartofle przekręcamy przez maszynkę i stopniowo dodajemy do wymienionych składników ciągle ucierając. Wkładamy do formy i pieczemy około godziny" - brzmi receptura podana przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Warto pamiętać, aby sernik po upieczeniu wyjąć z formy dopiero jak ostygnie, gdyż w innym wypadku może opaść.
Dawniej sernik z kartoflami był wypiekany podczas najważniejszych świąt - Wielkanocy, Bożego Narodzenia, Zielonych Świątek, otwiera się w nowym oknie czy dożynek, otwiera się w nowym oknie. Obecnie pojawia się on na jaszczowskich stołach znacznie częściej.









