Świat bez internetu. Co się stanie, gdy sieć nagle przestanie działać?

Wiem, że to ciężkie do wyobrażenia, ale spróbujmy pomyśleć o sytuacji, gdzie internet znika globalnie i natychmiast - nie jest to awaria jednego serwera czy blackout u operatora, ale całkowite przejście na "offline". Co się stanie ze światem i z nami w takim scenariuszu?

Na początku większość z nas pewnie pomyślałaby, że to jakaś chwilowa awaria sieci i zaraz wszystko wróci do normy. Telefony wciąż miałyby zasięg, ale nie odświeżałyby żadnych stron. Nie mielibyśmy dostępu do komunikatorów czy informacji online, więc opieralibyśmy się na newsach z telewizji i radia, które nic by nie wyjaśniały - bo nikt by nie wiedział, co się dzieje. Czy to awaria techniczna, cyberatak czy może początek czegoś znacznie poważniejszego? Zaczyna pojawiać się niepokój.

Bankowość mobilna nie działa, płatności kartą nie przechodzą, a GPS i mapy online przestają się aktualizować. Ludzie zaczynają do siebie dzwonić, wychodzić z domu i pytać sąsiadów, czy u nich też nie działa.

W ciągu kilku godzin cały kraj zaczyna odczuwać skutki nowej sytuacji. Firmy nie mogą wystawiać faktur, realizować przelewów i zarządzać magazynami. Giełdy i sklepy online całkowicie przestają działać. Bankomaty nie wypłacają gotówki, a do banków ustawiają się długie kolejki. Mało kto ma przy sobie odpowiedni zapas pieniędzy, aby zapłacić za jedzenie czy paliwo. Nawet w bankach jest jednak zbyt mało gotówki, żeby pomóc wszystkim mieszkańcom.

Mimo to do sklepów zaczynają ustawiać się kolejki. Każdy chce przygotować się na najgorsze, więc ludzie wykupują gotową żywność, baterie, radia, świece i przybory pierwszej potrzeby.

Firmy opierające się na sprzedaży online tracą miliony w ciągu kilku godzin, a to dopiero początek ich drogi do bankructwa. Niektóre sklepy zamykają się, bo nie wiedzą, jak przyjąć zapłatę albo jak liczyć towar.

Cały transport powoli się sypie: kurierzy nie dostarczają paczek, bo nie mogą wbić odbioru w systemie, lotniska również są silnie uzależnione od sieci, więc przestają funkcjonować. Ludzie nie mogą dostać się do domów, podróżujący są odizolowani w całkiem innym kraju.

Całe kraje są sparaliżowane: fabryki nie działają, bo nie mogą aktualizować danych o zamówieniach, urzędy i instytucje publiczne nie mają procedur na taką skalę awarii, więc przechodzą w tryb awaryjny, ale i tak nikt nie wie, co ma robić. Pracownicy nie mogą zalogować się do swoich systemów, a szkoły wracają do systemu stacjonarnego.

Szpitale tracą systemy dokumentacji elektronicznej, więc powstają ogromne opóźnienia w diagnozie i operacjach. Apteki nie widzą recept, więc nie mogą wydawać leków, a ludzie zaczynają wpadać w panikę. Wykupują leki dostępne bez recepty, aby móc skomponować apteczkę w razie wu. Aby zapobiec zamieszkom, na ulicach pojawia się więcej partoli policji, chociaż mają one utrudnioną koordynację.

Media wracają do radia i telewizji naziemnej, a gazety znów stają się kluczowym źródłem informacji. Panuje dezinformacja, a plotki wędrują coraz szybciej. Ludzie przestają wierzyć komunikatom od władz, bo nie mają jak ich weryfikować. Władze zresztą próbują jedynie uspokajać społeczeństwo i napędzają spekulacje.

Niektóre osoby wbrew pozorom odczuwają lekki spokój - nie muszą martwić się powiadomieniami i reklamami w internecie, bo go już nie ma. Skala globalna jednak pokazuje, że skutki tego są dramatyczne. Cała wygoda posiadania wszystkiego na wyciągnięcie ręki zniknęła, a ludzie muszą stawić czoło nowej rzeczywistości.

To, co kiedyś było ciekawym trendem w sieci, teraz jest rzeczywistością dla wszystkich - przeżyli tydzień bez internetu. Świat zaczyna funkcjonować jak w latach 80., ale znacznie gorzej, bo przecież przeszliśmy do nowej epoki.

Ludzie uczą się na nowo spotkań twarzą w twarz, papierowych dokumentów i lokalnych sieci informacji. Wiele z nich nigdy nie widziała takiego stylu życia. Na tablicach w różnych częściach miast i wsi przyklejane są kartki z ogłoszeniami, a w większych miastach władze korzystają z megafonów, aby przekazywać informacje.

Zaczynają pojawiać się akty wandalizmu, bo rośnie frustracja przez brak pracy, pieniędzy i informacji. Jednocześnie rośnie współpraca, ludzie pomagają sobie i spędzają wspólnie czas. Wraca "moda" na wysyłanie listów, chociaż idzie to opornie bez internetowego systemu nadzoru.

Żywność przestaje docierać do miast, więc ludzie zaczynają racjonować posiłki. Wybuchy agresji na ulicach zwiększają częstotliwość, a wszyscy są zaniepokojeni, głodni i zmęczeni. Władze lokalne wprowadzają godzinę policyjną, a lokalni liderzy przejmują kontrolę nad tym, co pozostało do rozdysponowania.

Państwo działa wolno, bo nie ma szybkiej koordynacji. Kiedy coś się dzieje, pomoc przychodzi z opóźnieniem.

Większość wspomnianych wcześniej firm ze sprzedażą online bankrutuje. Medycyna, nauka, administracja publiczna kuleje. Szpitale tracą cały dostęp do baz danych pacjentów, więc nie mogą ich odpowiednio leczyć, powstają jeszcze większe kolejki do lekarzy, którzy muszą od nowa zbierać cały wywiad i spisywać informacje ręcznie. W szkołach znów królują papierowe dzienniki, a na uczelniach indeksy.

Nagły brak internetu nie zniszczyłby świata w jeden dzień, ale spowodowałby ogromne skutki dla ludzkości. Zwiększyłby nierówności społeczne i wymusił powrót do lokalności i analogowych rozwiązań. Granice na wszelki wypadek zostałyby zamknięte, a energia elektryczna byłaby racjonowana.

Gotówka stałaby się jedyną formą płatności, a przez jej brak wielu ludzi odczułoby biedę - nawet jeśli wcześniej żyli na wysokim poziomie.

To oczywiście tylko przykładowy scenariusz, co mogłoby się stać, gdyby faktycznie nastąpiło nagłe globalne odcięcie od internetu. Nikt nie wie, co naprawdę by się wydarzyło i obyśmy się nigdy nie dowiedzieli. Internet jest niezbędny dla funkcjonowania nie tylko pojedynczych osób czy firm, ale całego państwa i świata - bez niego moglibyśmy nie przetrwać.