Ukraińska 79. Brygada Powietrznodesantowa, we współpracy z grupą rozpoznawczą Iwana Franki, namierzyła rosyjską kolumnę zmechanizowaną operującą 10 km za linią frontu w rejonie Pokrowska. Grupa, złożona z siedmiu pojazdów opancerzonych i blisko 100 żołnierzy, kierowała się ku Malyniwce.
Do zadania ciosu wykorzystano system HIMARS (High Mobility Artillery Rocket System), zaawansowaną amerykańską platformę rakietową, która dzięki precyzyjnym rakietom GMLRS (zasięg do 80 km) lub ATACMS (do 300 km) umożliwia skuteczne rażenie celów z dużej odległości. Pierwszy atak HIMARS trafił w kolumnę w trakcie ruchu, wywołując chaos i zmuszając Rosjan do desperackich prób ucieczki.
Ukraińcy kolejny raz ocalili Pokrowsk
Operatorzy dronów z grupy Iwana Franki wkroczyli do akcji, precyzyjnie atakując pozostałe pojazdy i żołnierzy wroga, co dodatkowo pogłębiło dezorganizację. Drony, wspierane danymi wywiadowczymi, umożliwiły błyskawiczne i celne uderzenia, eliminując zagrożenie w kluczowych punktach. System HIMARS, dzięki swojej mobilności i zdolności do szybkiego przemieszczania po wystrzeleniu, pozwolił Ukraińcom utrzymać przewagę operacyjną, minimalizując ryzyko kontrataku ze strony Rosjan.
Druga salwa rakiet HIMARS została skierowana na resztki rosyjskiej grupy, skutecznie niszcząc ocalałych żołnierzy i pojazdy. Według doniesień 79. Brygady, operacja zakończyła się zniszczeniem wszystkich siedmiu pojazdów i śmiercią około 50 rosyjskich żołnierzy. Skuteczność tego ataku wynikała z połączenia precyzji HIMARS, zdolnego do rażenia celów z chirurgiczną dokładnością, oraz szybkiego reagowania na dane rozpoznawcze dostarczane w czasie rzeczywistym.
Armia Kijowa użyła potężnych systemów HIMARS
Ukraińskie dowództwo podejrzewa, że zaatakowana jednostka była częścią większych sił rosyjskich, niedawno przeniesionych z obwodu kurskiego na teren obwodu donieckiego, prawdopodobnie z 155. Brygady Piechoty Morskiej. Przerzut ten mógł być próbą wzmocnienia rosyjskich pozycji na froncie, jednak ukraińskie siły, wykorzystując zaawansowane technologie, takie jak HIMARS, skutecznie pokrzyżowały te plany, zadając wrogowi dotkliwe straty.
Ta operacja pokazuje, jak kluczową rolę odgrywa system HIMARS w ukraińskich działaniach wojennych. Jego mobilność, precyzja i zdolność do szybkiego reagowania w połączeniu z rozpoznaniem i atakami dronów pozwalają na skuteczne neutralizowanie rosyjskich jednostek, nawet w trudnych warunkach operacyjnych za linią frontu.
Zobacz również:
HIMARS wciąż zadaje potężne ciosy Rosjanom
High Mobility Artillery Rocket System (HIMARS) to amerykański, mobilny system artylerii rakietowej, opracowany przez Lockheed Martin. Montowany na lekkim podwoziu kołowym, jest wysoce mobilny, co pozwala na szybkie rozmieszczenie i wycofanie po ataku, minimalizując ryzyko kontrataku.
HIMARS może wystrzeliwać różne typy amunicji, w tym precyzyjne rakiety GMLRS o zasięgu do 80 km oraz rakiety ATACMS o zasięgu do 300 km. Jego zdolność do rażenia celów z dużą dokładnością, wspierana przez zaawansowane systemy naprowadzania GPS, czyni go kluczowym narzędziem w operacjach przeciwko zgrupowaniom wroga, składom amunicji czy centrom dowodzenia.
Zobacz również:
Najskuteczniejszy system w ukraińskim arsenale
Rola HIMARS w konflikcie ukraińskim: Od momentu dostarczenia Ukrainie przez Stany Zjednoczone w 2022 roku, system HIMARS znacząco zmienił dynamikę działań wojennych. Jego precyzja i długi zasięg umożliwiają niszczenie celów strategicznych daleko za linią frontu, co pozwala Ukraińcom dezorganizować rosyjskie linie zaopatrzenia i zgrupowania wojsk.
W połączeniu z danymi rozpoznawczymi z dronów i satelitów, HIMARS zapewnia szybkie reagowanie na zmieniającą się sytuację na polu bitwy, co czyni go jednym z najskuteczniejszych systemów w ukraińskim arsenale. Operacje takie jak ta w rejonie Pokrowska pokazują, jak integracja HIMARS z innymi technologiami zwiększa efektywność ukraińskich działań bojowych.
***
Bądź na bieżąco i zostań jednym z 88 tys. obserwujących nasz fanpage - polub GeekWeek na Facebooku i komentuj tam nasze artykuły!
