Ankylozaury są obok tyranozaurów, triceratopsów i diplodoków jednymi z najbardziej rozpoznawalnych dinozaurów na świecie. Choć mało kto zna na pamięć ich nazwę, to gdy zobaczymy obraz poruszającego się na czterech kończynach stworzenia z grubym pancerzem i charakterystyczną maczugą ogonową, od razu będziemy wiedzieli, o jakie pradawne zwierzę chodzi.
Tajemnica rozwikłana
To właśnie tym dinozaurom postanowili bliżej przyjrzeć się północnoamerykańscy paleontolodzy. Od dawna badacze z całego świata zastanawiali się, czy zabójcze maczugi ogonowe potrafiące z łatwością łamać kości przeciwników były wykorzystywane wyłącznie do obrony przed innymi gatunkami czy również podczas walk międzygatunkowych. Wszystko wskazuje na to, że w końcu poznaliśmy odpowiedź.
W rozwikłaniu wspomnianej tajemnicy pomogły wyjątkowo dobrze zachowane szczątki ankylozaura z gatunku Zuul crurivastator, na które natknięto się w 2014 roku w amerykańskim stanie Montana. Rzeczony osobnik odniósł podczas swojego żywota kilka poważnych obrażeń, które najprawdopodobniej zostały zadane właśnie przez innych przedstawicieli tego samego gatunku.
Otóż uszkodzenia znajdywały się w określonych miejscach. W przypadku ataku mięsożercy byłyby one zdecydowanie bardziej losowo rozmieszczone. Co więcej, we wspomnianym przypadku paleontolodzy dostrzegliby ślady po ugryzieniach czy zadrapaniach, co nie miało miejsca.
Oznacza to, że ankylozaury mogły mieć podobne wzorce do na przykład jeleni, które walczą ze sobą przy użyciu poroża o terytorium, pożywienie czy potencjalną partnerkę. Jedyną różnicą jest nieco większy kaliber broni.
- Ankylozaury są często przedstawiane jako głupie, samotne dinozaury. Odkrycie pokazuje, że prawdopodobnie miały one znacznie bardziej złożone zachowania, niż niektórym się wydaje - powiedziała Victoria Arbour, współautorka odkrycia.
