Fizyka

Proces poznawczy zazwyczaj zaczyna się od obserwacji - rejestrujemy, odkrywamy nowe zjawisko. Później przeprowadza się doświadczenia, które mają na celu ustalić związki przyczynowe oraz uzyskać informacje ilościowe. Wtedy na tej podstawie staramy się sformułować prawa fizyki, które zapisuje się w postaci równań matematycznych.

 

To przejście od obserwacji do modelu matematycznego nazywane jest metodą indukcji. W metodzie tej rozpoczyna się naukę od poznania przykładu lub od wykonania ćwiczenia, które ma na celu zwrócić uwagę na samo zjawisko jak i na czynniki istotne dla tego zjawiska. Jest to bardzo kształcący sposób poznawania nauki.

 

Wszystkie wielkości fizyczne są jednoznacznie określone i znajomość tych definicji jest niezbędna do sformułowania praw fizyki. Często więc naukę fizyki rozpoczyna się od poznania pewnej ilości definicji wielkości fizycznych, aby móc potem wprowadzić pojęcia wybranych praw fizycznych. 

Metoda, w której nowe zjawiska i wyniki doświadczeń przewidujemy jako logiczną konsekwencję poznanych praw (teorii) znana jest jako metoda dedukcji.

 

Praktyczne zastosowania pokazujące związek między fizyką i techniką najlepiej poznaje się przez ćwiczenia oraz przykłady na rzeczywistych sytuacjach. 

Pozwalają one zobaczyć związek tej nauki z codziennym życiem.

 

Z fizyką wiąże się ściśle inne nauki, takie jak: 

 

W fizyce część teorii jest uznana przez wszystkich fizyków. Do podstawowych dziedzin fizyki należą: mechanika klasyczna, termodynamika i mechanika statystyczna, elektrodynamika klasyczna, teoria względności czy mechanika kwantowa.

 

Do najbardziej znanych praw i zasad fizycznych zalicza się:

 

Początków dyscypliny, jaką jest fizyka, szukać można w prehistorii – istniała już wtedy astronomia, która była źródłem odkryć w fizyce. W czasach nowożytnych zaczęła być uznawana za jej dział.