Co można odliczyć w PIT za 2025 rok? Skarbówka tego ci nie powie

Ulga na internet wynika wprost z art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy o PIT, czyli ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis pozwala odliczyć od dochodu wydatki poniesione z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu będącym miejscem zamieszkania podatnika - do wysokości 760 zł rocznie. Limit ma charakter osobisty, więc przy wspólnym rozliczeniu małżonków każde z nich korzysta z własnego limitu, o ile faktycznie ponosi wydatek i figuruje na fakturze. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu rocznym PIT-36 lub PIT-37, w załączniku PIT/O. Ulga obejmuje wyłącznie opłaty za usługę dostępu do Internetu, bez możliwości odliczenia zakupu sprzętu komputerowego, akcesoriów czy instalacji okablowania.

Ustawodawca wprowadził jednak istotne ograniczenie czasowe. Zgodnie z art. 26 ust. 6h ustawy o PIT ulga na internet przysługuje wyłącznie w dwóch kolejno następujących po sobie latach podatkowych. Jeżeli podatnik skorzystał z niej w latach wcześniejszych, prawo do ponownego odliczenia nie będzie mu już przysługiwało, niezależnie od zmiany miejsca zamieszkania, usługodawcy czy rodzaju łącza.

Organ podatkowy weryfikuje to automatycznie na podstawie danych z poprzednich zeznań, szczególnie w systemie Twój e-PIT. Warunkiem formalnym jest posiadanie imiennej faktury dokumentującej wydatek oraz dowodu jego poniesienia. Paragon fiskalny nie spełnia wymogów dowodowych określonych w art. 26 ust. 7 ustawy o PIT.

Zakres ulgi obejmuje opłaty za dostęp do Internetu - światłowód, internet mobilny, stałe łącze w pakiecie z telewizją czy telefonem, o ile możliwe jest wyodrębnienie części dotyczącej samego Internetu. Odliczeniu podlega wyłącznie faktycznie poniesiony wydatek, bez części sfinansowanej przez pracodawcę czy inny podmiot. Konstrukcja ulgi przynosi wymierną korzyść szczególnie osobom pracującym zdalnie lub prowadzącym działalność w domu.

Ulga termomodernizacyjna ma swoją podstawę prawną w art. 26h ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT). Przepis pozwala właścicielowi lub współwłaścicielowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego odliczyć od podstawy opodatkowania wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego.

Limit wynosi 53 000 zł na podatnika, niezależnie od liczby inwestycji. Małżonkowie będący współwłaścicielami domu korzystają z odrębnych limitów, zatem łącznie daje to 106 000 zł odliczenia. Zakres wydatków precyzuje rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. (z późn. zm.), które obejmuje m.in.:

• instalacje fotowoltaiczne,
• pompy ciepła,
• magazyny energii,
• systemy rekuperacji,
• ocieplenie przegród budowlanych,
• wymianę stolarki okiennej i drzwiowej.

Odliczeniu podlegają wyłącznie wydatki udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez czynnych podatników VAT. Inwestycja musi dotyczyć budynku już istniejącego i zostać zakończona w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. W przypadku sprzedaży nieruchomości przed upływem 3 lat od zakończenia inwestycji podatnik zachowuje prawo do ulgi.

Kwotę odlicza się od dochodu, co oznacza realną korzyść zależną od stawki podatku - przy 32 proc. pełne wykorzystanie limitu oznacza ponad 16 tys. zł oszczędności podatkowej. Wydatki sfinansowane dotacją, np. z programu "Czyste Powietrze", nie podlegają odliczeniu w tej części, ponieważ art. 26h ust. 5 ustawy o PIT nakazuje pomniejszyć podstawę ulgi o otrzymane dofinansowanie.

IKZE funkcjonuje na podstawie ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. Mechanizm podatkowy wynika z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o PIT, który pozwala odliczyć od dochodu wpłaty dokonane na IKZE w danym roku podatkowym. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu rocznym (PIT-36, PIT-37 lub PIT-36L przy podatku liniowym) wraz z załącznikiem PIT/O. Limit wpłat w 2025 r. wynosi 9 388,80 zł dla osób nieprowadzących działalności oraz 14 083,20 zł dla przedsiębiorców. Kwoty te odpowiadają 1,2-krotności oraz 1,8-krotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na 2025 r., zgodnie z art. 13a ustawy o IKE i IKZE.

Odliczenie obniża podstawę opodatkowania, co przekłada się bezpośrednio na niższy podatek. Przy stawce 12 proc. pełne wykorzystanie limitu daje ponad 1 100 zł oszczędności, a przy 32 proc. - ponad 3 000 zł. W przypadku podatku liniowego 19 proc. korzyść również jest wymierna. Konstrukcja IKZE pozwala więc legalnie zmniejszyć bieżące zobowiązanie wobec fiskusa i jednocześnie budować kapitał emerytalny.

Wypłata środków po ukończeniu 65. roku życia oraz spełnieniu warunku dokonywania wpłat w co najmniej 5 latach kalendarzowych podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu w wysokości 10 proc. (art. 30a ust. 1 pkt 11a ustawy o PIT). Jest to podatek pobierany od całej wypłaconej kwoty, a nie tylko od wypracowanego zysku. Zastępuje on opodatkowanie według skali. Wcześniejszy zwrot środków oznacza opodatkowanie według zasad ogólnych.

Podstawą prawną rozliczania sprzętu do pracy zdalnej w działalności gospodarczej jest art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Przepis stanowi, że kosztami uzyskania przychodu są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu albo zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. W uldze można rozliczyć m.in:

• laptop,
• monitor,
• telefon,
• serwer NAS,
• oprogramowanie,
• licencje SaaS,
• dostęp do chmury obliczeniowej.

Ich zakup musi mieć jednak bezpośredni związek z profilem działalności firmy. Każdy wydatek trzeba właściwie udokumentować i racjonalnie uzasadnić go biznesowo, ponieważ organy podatkowe analizują realny związek z przychodem, nie samą deklarację podatnika. Jeżeli sprzęt jest wykorzystywany zarówno prywatnie, jak i służbowo, organy podatkowe mogą oczekiwać proporcjonalnego ujęcia kosztu lub uzasadnienia przeważającego celu biznesowego.

Kwestie amortyzacji reguluje art. 22a-22o ustawy o PIT. Środkiem trwałym jest składnik majątku o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywany w działalności. Jeżeli jego wartość początkowa przekracza 10 000 zł netto (dla czynnych podatników VAT), podlega on ujęciu w ewidencji środków trwałych i amortyzacji. Sprzęt o niższej wartości można jednorazowo ująć w kosztach w miesiącu jego przekazania do używania, i tym samym szybciej obniżyć podstawę opodatkowania. Do kosztów uzyskania przychodu mogą zostać zaliczone również wydatki na ergonomiczne wyposażenie stanowiska pracy, np. biurko z regulacją wysokości czy specjalistyczny fotel, pod warunkiem że przedsiębiorca wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Rozliczenie części mieszkania jako biura opiera się na tej samej zasadzie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Podatnik może zaliczyć w koszty proporcjonalną część czynszu, energii, ogrzewania czy internetu, odpowiadającą powierzchni wykorzystywanej w działalności. Wymaga to przyjęcia racjonalnej metody podziału i konsekwentnego jej stosowania.

Możliwość odliczenia 50‑procent kosztów uzyskania przychodu wynika z art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy o PIT. Przepisy te pozwalają stosować podwyższone koszty do przychodów z tytułu korzystania z praw autorskich lub rozporządzania nimi, pod warunkiem że powstaje utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Utwór musi mieć indywidualny i obejmować takie formy jak:

• kod źródłowy,
• projekty graficzne,
• dokumentację architektoniczną,
• teksty,
• projekty UX,
• analizy o autorskim charakterze.

Roczny limit łącznych 50‑proc. kosztów w 2025 r. wynosi 120 000 zł (art. 22 ust. 9a ustawy o PIT). Po jego przekroczeniu stosuje się standardowe koszty. Limit obejmuje łącznie wszystkie przychody twórcze podatnika, niezależnie od liczby umów czy pracodawców.

Warunkiem skorzystania z preferencji jest jednoznaczne wyodrębnienie w umowie części wynagrodzenia stanowiącej honorarium za przeniesienie praw autorskich lub udzielenie licencji. Ogólny zapis o "twórczym charakterze pracy" nie wystarcza. Konieczne jest prowadzenie ewidencji utworów - wskazanie, jakie konkretnie dzieła powstały, kiedy oraz za jaką część wynagrodzenia przeniesiono do nich prawa. Powinna ona w sposób jednoznaczny dokumentować, że wynagrodzenie twórcze dotyczy konkretnych, zindywidualizowanych utworów, a nie ogólnych obowiązków pracownika. Organy podatkowe analizują tę dokumentację podczas kontroli, weryfikując, czy wypłacone honorarium odpowiada rzeczywiście wytworzonym utworom.

Prawidłowo przygotowana umowa o pracę lub kontrakt B2B z elementem przeniesienia praw autorskich może znacząco obniżyć efektywne opodatkowanie. W branży IT różnice podatkowe sięgają kilku, a przy wyższych dochodach nawet kilkunastu tysięcy złotych rocznie.